Noord-Korea & De “Fire and Fury”-Speech van Donald Trump: De Joods-Amerikaanse Leugenpropaganda Draait op Volle Toeren.

Vandaag staat het land, Noord-Korea, bijna dagelijks in het nieuws. En bepaald niet op een positieve wijze. De dictator van dit land, Kim Jong Un, wordt verweten dat hij een bedreiging voor de vrede in de lokale omgeving (en mogelijkerwijze ook voor die der wereld) zou zijn. Hij zou dit zelf hebben aangetoond door het lanceren van enkele raketten. Het is echter een feit dat Noord-Korea een van die landen is die al in 2002 door toenmalig president, George W. Bush samen met Iraq en Iran de, “axis of evil” werd genoemd! Nu, vele jaren na de Amerikaanse inval in Iraq en de daaropvolgende verovering en bezetting van dit land, weten we dat er helemaal geen massavernietigingswapens waren; dit was nl. een van de hoofdredenen voor Bush om Iraq binnen te vallen. En nu, jaren later nu Iraq heet bevrijd te zijn, liggen er de economie en de infrastrucuur die door de U.S. vernietigd werden, nóg volkomen in duigen! In 2008 circa zes jaar na de verovering van Iraq, herhaalde Bush het nog eens. De rekening betreffende de enorm hoge kosten van deze oorlog werd gepresenteerd aan het Amerikaanse volk waarvan de gezinnen trachtten de eindjes aan elkaar te knopen; talloze van deze gezinnen hadden door de Amerikaans-Iraakse oorlog zowat alles verloren vanwege de daarna verslechterende economie die hier het gevolg van was! Maar dat interesseerde Bush helemaal niets.

 

De “Bush-Doctrine.” 

 

De speeches die Bush hield ten aanzien van Iraq, Iran en Noord-Korea hield, de zgn. “Bush-Doctrine”, hield het volgende in: Noord-Korea, Iran en Iraq werden bestuurd door wrede dictators die ieder hun eigen volk bewust uithongerden, terreur overde hele wereld exporteerden en in het geheim een arsenaal aan biologische, chemische en nucleaire wapens zouden hebben aangelegd. Hiermee zouden de dictators het plan hebben opgevat zowel het Midden=Oosten als de hele Westerse wereld te vernietigen. Bush verklaarde destijd o, a dit:

“Ik zal de gebeurtenissen niet afwachten terwijl het gevaar toeneemt. Ik zal er niet bij staan te kijken terwijl het gevaar steeds naderbij komt. De Verenigde Staten zal het s’werelds meest gevaarlijke regimes niet toestaan om ons met s’werelds meest verwoestende waapens te bedreigen. Noord-Korea is een regime bewapend met raketten en massavernietigingswapens terwijl het haar eigen burgers uithongert.” 

En op 29 maart 2013 kwam de Britse krant, The Telegraph, met het propagandaverhaal als zou Noord-Korea het plan hebben opgevat om zelfs het Amerikaanse vasteland aan te vallen; er zou een kaart zijn waarop zelfs de staten, Los Angeles, Washington D.C. en zelfs Texas te zien waren die het doelwit van Kim Jong Un zouden zijn! http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/asia/northkorea/9960933/North-Korea-plan-to-attack-US-mainland-revealed-in-photographs.html

download (10)

Iraq, Iran, Noord-Korea: Identieke Leugenpropaganda. 

 

Maar herinneren we ons nog dat dezelfde belachelijke propaganda waar The Telegraph enige tijd terug mee kwam zoals boven aangegeven, zowat identiek was aan die leugenverhalen over Saddam Hoessein en diens (achteraf niet-bestaande) massavernietigigswapens? Ook hij zou niet slechts een bedreiging voor het Midden-Oosten maar tevens voor heel Amerika zijn! En tijdens de Iraakse inval en bezetting van het kleine oliestaatje, Kuwait, hoorden we keer op keer dezélfde rethoriek. En Bush verkondigde regelmatig dat Saddam zijn massavernietigingswapens waarvan de Amerikaanse president zéker wist dat hij die had, op sluwe wijze ergens op hat geborgen buiten het zicht van iedereen! Het was echter pas later dat we eindelijk in de gaten kregen dat we goed voorgelogen waren. En na kritische vragen hierover werden de leugens vergoeilijkt met de woorden, “Ja, maar we zijn in ieder geval van een wrede dictator af.” En het was ook pas later dat we hoorden dat de toenmalige Amerikaanse ambassadeur voor Iraq, April Glaspie, Saddam een bezoek had gebracht met de boodschap dat de kwestie Iraq-Kuwait slechts een aangelegenheid tussen beide Midden-Oosterse landen was en dat de U.S. zich hier niet in zouden mengen. Nadat Saddam het oliestaatje binnegevallen was, draaiden de Verenigde Staten plotseling als een blad aan de boom voor 180 graden om; Saddam was een gemene agressor, zo heette het, die met zijn inval in Kuwait een ernstig veiligheidsrisico voor de Midden-Oosterse regio vormde. En hij moest tegen elke prijs worden gestopt. nu horen we regelmatig ongeveer hetzelfde (waarvan bepaalde details verschillen) over Kim Jong Un. En dan hebben we uiteraard Iran. Dit land is reeds lange tijd bezig met inspanningen om een atoombom te prduceren. Na vele propagandaverhalen te hebben gehoord over Iran als een gevaar voor de veiligheid in het Midden-Oosten, slaagden Barack Obama, Vladimir Putin en andere leiders er in om tot een akkoord te komen waarbij Iran haar (vermeende) atoomwapenprogramma stil zou leggen in ruil voor het opheffen van de sancties die dit land waren opgelegd. Nu Donald Trump er in de U.S. aan de macht is, is de oorlogsretoriek tegen Iran weer in alle hevigheid losgebarsten. En enkele dagen geleden bracht Trump zijn “Fire and Fury”-speech ten  gehore waarbij hij Kim Jong Un en Noord-Korea dreigt met een totale oorlog. http://www.independent.co.uk/news/world/americas/north-korea-nuclear-missile-crisis-war-donald-trump-kim-jong-un-rex-tillerson-language-understand-a7884161.html

 

Benjamin Netanyahu: Leugenpropagandist van het Begin van de jaren ’90. 

 

De grootste schreeuwer onder het legertje der leugenpropagandisten is -hoe kán het ook ander- niemand minder dan de huidig premier van Israël, Benjamin Netanyahu. Al vanaf het begin van de jaren ’90 (1993) verkondige hij keer op keer dat Iran nog maar enkele maanden verwijderd zou zijn van het produceren van een atoombom. Nu zijn we cica 24 jareb vérder en Iran heeft tot op heden nog steeds geen atoombom geproduceerd! Iran beweerde stellig dat het uraniumverrijkingsprogramma waar het zich mee bezig hield, slechts bedoeld was voor vreedzame doeleinden. Maar nee. zeggen Israël en de Westerse wereld; Iran heeft eerder oorlogszuchtige plannen met dit programma voor ogen. Maar komen die nu nog wel geloofwaardig over na alle leugens rondom de vermeende massavernietigingswapens van Saddam Hoessein? En op 12 mei 2014 (korte tijd voor de Iaraëlische inval in Gaza waar later circa meer dan 2.000 Palestijnen door het “glorieuze leger des Heeren” afgeslacht zouden worden), kwam Netanyahu meet een tweet:

“You face North Korea – a rogue regime with nuclear weapons. We face the possiblity of Iran – a rogue regime that wants nuclear weapons.” 

De vele reacties op de tweet van Netanyahu laten echter zien dat degene die hierop regaeerden, het niet eens zijn met de Israëlische premier – en terecht! https://twitter.com/netanyahu/status/465812940793204737

netanyahu-said-same-shit-in-1992

Maar … hoe zit de hele zaak nu toch wérkelijk in elkaar? We zullen ons hier richten op Noord-Korea.

 

Noord-Korea: Feiten & Fictie. 

 

Maar wat is er nu toch wérkelijk aan de hand met al die oorlogsretoriek tegen Noord-Korea? Eerst zullen we hier weergeven van wat wij er zélf over geloven:

1: We beweren níet dat Kim Jong Un een goedaardige dictator zou zijn.

2: We beweren evenmin dat er volkomen vrijheid van meningsuiting in Noord-Korea zou zijn.

3: We beweren níet dat er géén concentratiekampen in Noord-Korea zouden zijn.

5: We beweren echter wél met alle stellige zekerheid dat de oorlogsretoriek tegen dit land vanuit de Westerse wereld (vnl. uit de U.S.) gestoeld is op leugenpropaganda zoals hierboven aangegeven.

6: Wat we echter ook vermoeden, is dat Kim Jong Un en Noord-Korea weleens een vorm van gecontroleerde oppositie zou kunnen zijn in deze dat Kim Jong Un (die naar buiten toe wordt afgebeeld als een wrede dictator), achter de schermen weleens de grootste vriend van de U.S. en Israël zou kunnen zijn; kortom: terwijl Kim Jong Un ons wordt voorgehouden als een grote boeman, zou hijzélf eigenlijk deel uit kunnen maken van een complot samen met de U.S. gesmeed om een bepaald hoger doel te bereiken: de Israëlische hegemonie over het hele Midden-Oosten. Daar hier echter nog geen onomstotelijk bewijs voor is, houden we er ook rekening mee dat hij een échte vijand zou kunnen zijn. Deze laatste mogelijkheid wordt nog eens versterkt door het feit dat Noord-Korea over olievelden beschikt. En over Iraq weten we het inmiddels wel; een van de redenen om dit land binnen te vallen door de U.S. was om er in het bezit te komen van de olievelden daar.

 

De U.S.: Een Geschiedenis van Provocaties. 

 

Hoewel Noord-Korea nu niet bepaald een staat hoeft te zijn waar vrijheid van meningsuiting (w. o. kritiek vanuit de bevolking op Kim Jong Un) hoog in het vaandel staat, worden leider en staat al reeds lange tijd geprovoceerd door de U.S. Dit is de mening van o.a.  Bruce Cummings,  verbonden aan de University of Chicago. In zijn artikel, “This Is What’s Really Behind North Korea’s Nuclear Provocations”, van 23 maart 2017 maakt hij het een en ander duidelijk. https://www.thenation.com/article/this-is-whats-really-behind-north-koreas-nuclear-provocations/

 

Israël, Donald Trump & Noord-Korea. 

 

Zoals boven al uitgelegd, horen we weer sinds enige tijd allerlei propagandaverhalen over een staat in Azië, Noord-Korea genaamd die hoegenaamd een bedreiging voor zowel het Midden-Oosten als de Westerse wereld zou zijn. Hoewel we het Noord-Koreaanse regime niet willen verheerlijken of vergoeilijken wat haar eventuele geschiedenis aan mensenrechtenschendingen betreft, moeten we toch wat dieper gaan zoeken wat de grote hoeveelheid aan leugenpropaganda rondom Kim Jong Un en zijn regering betreft. Want wat we tot nu toe nl. niet in de overvloed aan propagandaleugens hebben opgemerkt, is de rol die Israël en de Amerikaans-Joodse lobby in de demonisering van het Noord-Koreaanse regime speelt. Allereerst moet het duidelijk worden gemaakt dat de huidige president van de U.S., Donald Trump, net zoals diens voorgangers (George W. Bush, Clinton o.a.) volkomen onder de duim zit van deze twee entiteiten. Kortom: Trump krijgt net zoals de overgroote meerderheid van de Amerikaanse presidenten die kregen) zijn gevechtsorders van de Amerikaans-Joodse lobby. Hiermee wordt o.a de Amerikaanse raketaanval op een Syrische militaire luchtmachtsbasis van enige tijd geleden verklaard; officieel zou dit een vergeldingsaanval zijn omdat Bashar al-Assad zijn eigen volk bestookt zou hebben met een chemische raketaanval vanuit Homs, waar deze basis gelegerd is. https://www.theguardian.com/world/2017/apr/07/us-airstrikes-on-syria-donald-trump-what-we-know-so-far Nu, hoewel we niet met zekerheid weten of Assad zelf nu al of niet de mensenrechten in eigen land schendt (immers ook hier hebben we meer dan genoeg propaganda over gehoord), is het de waarheid dat Trump met zijn opdracht tot de raketaanval op de Syrische basis de zaak eerder lijkt te willen escaleren om er zo de eventuele val van het Assad-regime te bespoedigen. En mocgt dit op de langere termijn niet lukken, dan zou Trump er weleens militair in kunnen grijpeen n. Het gevolg laat zich kennelijk wel raden: een grootschalige Amerikaanse aanval op Syrië, de verovering en bezetting van dit land waarna de bevolking er pas goed een tijd van ellende tegemoet zal gaan net zoals dit nu al in Afghanistan, Iraq en Libië het geval is! Maar laten we nu eens wat dieper graven: Het is een feit dat Iraq en Libië beschouwd werden als een bedreiging voor de Joodse supramistische staat in het Midden-Oosten. Naast de olievelden die er zijn waar de U.S. al enige tijd een begerig oog op had geslagen, was het uitschakelen van de regimes van beide landen vnl. besloten omwille van Israël. Dit om er uiteindelijk de Israëlische hegemonie te kunnen vestigen. En aangezien de Amerikaans-Joodse lobby zich etnisch zeer nauw verbonden weet met het supremasistische en racistische regime in Israël, kán het niet anders dat ook Trump zoals gezegd zijn  gevechtsorders van zijn Amerikaans-Joodse superieuren heeft ontvangen aangaande Noord-Korea.

 

Noord-Korea: Israël een “Imperialistische Staat.” 

 

Hoewel de electronische encyclopedie, Wikipedia, nu niet bepaald altíjd betrouwbaar te noemen is wat de geschiedenis betreft, vinden we er verschillende waarheidsgetrouwe details in terug waardoor we beginnen te begrijpen, waaróm er tegenwoordig een massale mediahetze tegen dit land gevoerd wordt. Zo heeft Noord-Korea de staat Israël nooit erkend maar was het van mening dat dit een “imperialistische staat” is. Daarnaast heeft het land de Palestijnse souvereiniteit over geheel Israël erkend (buiten de Golan-Hoogten waarvan het erkent dat die aan Syrië toebehoren. En gedurende jaren had Noord-Korea rakettentechnologie geleverd aan Iran, Libië, Egypte en Syrië. Syrië heeft al al enige tijd een goede relatie met Noord-Korea gebaseerd op hun respectievlijke nucleaire wapenprogramma’s. We lezen er ook dat, “Israël heeft opgeroepen tot wereldwijde actie tegen het nucleaire wapenprogramma van Noord-Korea.” In 2010 verkondigde de Israëlische minister van Buitenlandse Zaken dat Noord-Korea deel uitmaakte van de “axis-van-het-kwaad” en, “… het is de grootste dreiging voor de gehele wereld.” https://en.wikipedia.org/wiki/Israel-North_Korea_relations Hieruit blijkt dat het Noord-Koreaanse regime net zoals die van Libië en Iraq in het verleden, als een bedreiging voor de supremacistische staat Israël gezien wordt! Het hoofddoel om ook dit regime uit te schakelen is zoals gezegd, om er de Israëlische hegemonie te vestigen; Israël als enige “groot-staat” in het Midden-Oosten waarbij de rest van de Arabische naties haar volkomen onderworpen zullen zijn.

 

Noord-Koreaanse Regime Wéét van Joodse Overheersing van de Amerikaanse Media. 

 

Wat we -uiteraard- ook niet via de mediahetze tegen Noord-Kore horen is het feit dat het Noord-Koreaanse regime er maar ál te goed van op de hoogte is dat de Amerikaanse mainstream media volkomen overheerst wordt door Joodse belangen! En die weten dan dus ook wat nu de originele bron is waar al de anti-Noord-Koreaanse leugenpropaganda van afkomstig is! Daarnaast blijken de Noord-Koreaanse media nog altijd vrij van Joodse invloeden te zijn. De Joden hebben tevens ook geen grip op de Noord-Koreaanse regering die dit wél hebben in de U.S. en de EU. Ook het bankiersstelsel in dit land is vrij van Joodse overheersing. En daar we nu weten dat het “greater Israel-project” in het Midden-Oosten deel uitmaakt van een Joods-Talmudische Wereldorde, wordt duidelijk dat Noord-Korea bsloten had om zich tegen deze komende orde te verzetten! Ziedaar de reden voor zoveel slechte en kwaadaardige publiciteit die het regime en het land door zowel de media als de pers krijgen! Ziedaar de reden voor de “Fire and Fury”- speech van Donald Trump! https://www.youtube.com/watch?v=1v69spmryVc (“What thet Israelis and Warmongers Won’t Tell You About North Korea”) en smoloko.com/?p=16248 (“North Korea Is Fighting the Jew World Order”)

NorthKoreaIsraelJewsMeme

Tenslotte. 

 

Nogmaals, dat het Noord-Koreaanse regime onder Kim Jong Un er zelf een geschiedenis betreffende de schending van mensenrechten in eigen land op na zou kunnen houden, zou misschien zo kunnen zijn (ja, “zou” want we hebben er tot nu toe slechts de talloze verhalen van leugenpropaganda over gehoord!) Op dit moment lopen de spanningen tussen de U.S. en Noord-Korea steeds verder op. Hoewel het op korte termijn nog onduidelijk is hoe de zaak zich vérder zal ontwikkelen, zal áls Trump (onder Joodse invloeden) eenmaal zal besluiten een grootschalige militaire aanval te lanceren tegen Noord-Korea, de ellende voor de gewone bevolking er niet te overzien zal zijn; dit is nu al lange tijd het geval met de Iraakse en Libische bevolking waarvan het land door de U.S. naar het stenen tijdperk terúg gebombardeerd is. Ook daar zullen mochten de U.S. dit land eenmaal hebben veroverd en bezet, de vluchtelingenstromen ontstaan. En ook Noord-Korea zal dan net zoals Iraq en Libië een een permanente toestand van onreddering chaos, dood en verderf worden gehouden. Daarna zou het de beurt kunnen zijn aan Iran en Egypte die dan op hún beurt aangevallen en vervolgens bezet zouden kunnen worden door een door een invloedrijke Amerikaans-Joodse lobby aangestuurd Amerikaans leger. Weer zullen er talloze Amerikaanse militairen sneuvelen en in lijkenzakken teruggebracht worden naar de U.S.; zij zullen nooit geweten hebben waarvóór zij in werkelijkheid gestreden hebben: niet voor de Amerikaanse belangen maar uitsluitend voor die van Israël wat de mensenrechten der Palestijnen al voor circa zestig jaar schendt en waarover we Trump tot nog toe niet hebben gehoord! En zo zal de weg geleidelijk worden vrijgemaakt voor de Israëlische hegemonie in het Midden-Oosten …

 

Ton Nuiten –  Woensdag 16 Augustus 2017.

 

 

 

 

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

In Memoriam: Ernest Zundel: One of the Greatest Revisionist Heroes of the 20th Century (Dutch)

Vandaag (woensdag 9 augustus 2017) ontvingen we het nieuws over het ovelijden van Ernst Zundel, een van de grootste helden die de wereld ooit heeft gekend. Hij overleed te Bad Wildbad in Duitsland op 5 augustus 2017 op 78-jarige leeftijd aan een hartaanval. Wat de gevestigde media aangaat die melding maakten van het overlijden van Zundel betreft,  heet het dat Zundel een “beruchte holocaust-ontkenner”, een “extreem-rechtse activist” en een “neo-nazi” zou zijn geweest. En dat is zowat álles wat die over Zundel (en overige vermeende “holocaust-ontkenners”) te melden hadden! Diezelfde media waarvan nu in toenemende mate blijkt dat die zélf sinds jaren bezig zijn geweest met het verkondigen van fake news over WW II, de Duitse concentratiekampen en talloze andere onderwerpen van historisch belang, hebben nooit verklaardm waaróm Zundel en talloze andere revisionisten (en geen “holocaust-ontkenners”) de holocaust in twijfel getrokken hadden! Hier volgen enkele media die meliding maakten van het overlijden van Zundel:

https://www.washingtonpost.com/world/europe/notorious-neo-nazi-ernst-zundel-dies-in-germany/2017/08/07/b8ad342-7b57-11e7-b2b1-aeba62854dfa_story.html

http://www.cbc.ca/news/canada/toronto/ernst-zundel-dead-1.4237598

https://www.thestar.com/news/canada/2017/08/06/holocaust-denier-ernst-zundel-dies-in-germany.html

http://www.foxnews.com/world/2017/08/07/notorious-neo-nazi-ernst-zundel-dies-in-germany.html

http://www.jpost.com/Diaspora/Holocaust-denier-Ernst-Zundel-dies-in-Germany-at-78-501844

Dit zijn slechts enkele van de voorbeelden waar de media verslag deden over het overlijden van Zundel. En zoals er duidelijk op te merken is, is dat die slechts belasterende en valse beschuldigingen te verkondigen hebben over een man die in werkelijkheid een held was, iemand die ernaar streef om de echte waarheid betreffende WW II en vnl. de (vermeende) “holocaust” bekend te maken.

hq720

forum.codoh.com

 

De Liegende Media: Handhavers van een Joodse Mythe & De Media als de “Stilzwijgende Rode Holocaust-Bagatelliseerders.” 

 

Al voor tientallen jaren lang zijn we gewongen geweest de meest gruwelijke verhalen over de “holocaust” aan te moeten horen. De periode waar er het meest aandacht aan deze schijnbare “unieke” en “met geen andere genocide te vergelijken massamoord” werd gegeven, waren de jaren ’60, ’70 en ’80. Aanvankelijk geloofden ook wíj de gruwelverhalen die door vnl. “holocaust-overlevenden” en “holocaust-historici” werden verteld; gaskamers waar Joden massaal werden vergast, , reusachtige vuurputten waarin Joden massaal werden verbrand, de zgn. “Sondercommando’s” (Joodse teams die gedwongen zouden zijn om .o.a. de lichamen van dode Joden uit de gaskamers te verwijderen nadat die waren vergast.), Hier is een site waar het werk van deze “Sondercommando’s” beschreven wordt: http://www.2today.com/4-september-1944-secret-images-taken-by-auschwitz-sonderkommando Er zijn foto’s op te zien, in het geheim genomen door leden van het Sonderkommando te Auschwitz. Die zouden later heimelijk het kamp uitgesmokkeld zijn. De titel van dit artikel luidt, “Secret images taken by Auschwitz Sonderkommando.” Daarboven lezen we dit: “World War II Today follow the war as it happened …” Ja, volg de geschiedenis van de oorlog zoals die plaatsvond. Het probleem is echter dat het de overwinnaars zijn die de geschiedenis (in dit geval over WWII) schrijven en als gevolg daarvan ook geschiedenis máken. Het was immers later dat we er geleidelijk aan achterkwamen dat er nog een ándere kant aan de geschiedenis van WW II in het algemeen en de Duitse kampen in het bijzonder bleek te zijn. En het is aan de revisionisten (waarvan Ernst Zundel de grootste was) dat die “andere kant” uiteindelijk boven water is gehaald. De “executie-gaskamers” die eigenlijk helemaal geen executie-gaskamers waren maar faciliteiten waar slechts de kleding van gevangenen, matrassen, dekens etc. d.m.v het Zyklon B-gas van luizen (drager van de beruchte tyfus-bacil) gereinigd werden, de brute verkrachting en moord op miljoenen onschuldige Duitse meisjes en vrouwen( varërende van 12 tot zeer hoge leeftijd en daar tusssenin) door de wrede Sovjet-Russische legers nadat die eenmaal vaste voet op Duitse bodem hadden gezet. Dat een dergelijke massale en omvangrijke misdaad plaats had kunnen vinden, was vnl. te danken aan de Joodse Sovjet-minister van Propaganda onder Josef Stalin, Ilya Ehrenburg. Via zijn opruiende en moorddadige propaganda wist hij via vele artikelen, pamfletten en opgenomen radiospeeches die door de Russische legers aan het front gelezen en beluisterd werden, op te hitsen om de meest gruwelijke gruweldaden tegen de Duitse bevolking te plegen! De reductie van het aantal dodelijke slachtoffers in Auchszwitz van 4.000.000 tot 1.500.000 in midden jaren ’90, het volkomen Joodse karakter van het Bolsjewistische regime wat al vóórdat Hitler ten tonele zou verschijnen al de moord op miljoenen en nog eens miljoenen Russen op haar geweten had. Daar is echter nooit melding van gemaakt door de genoemde (en overige) gevestigde media en daar waar dit wél het geval was, is dit alles nogal onderbelicht en selectief weergegeven. Wat de ronduit genocidale massamoord op miljoenen Russen door de Joodse Sovjets betreft, zouden we de media de “stilzwijgende Rode Holocaust-bagatelliseerders” kunnen noemen; die hebben er in tegenstelling met de “holocaust-mythe” zoals gezegd, zeer weinig (en dit dan nog maar fragmentarisch en oppervlakkige wijze) over meegedeeld. De identiteit van de daders van de gruwelijke en doelbewust gecreëerde Holodomor in de Oekraïne in 1932-1933 is hoewel hier wél enige aandacht is besteed, handig uit beeld gelaten: hoewel Josef Stalin de enige niet-Jood was (hij was nl. een Georgiër), was de overgrote meerderheid van zijn regime samengesteld uit Joden! En dit is slechts één van de “wapenfeiten” waarop dit regime kon bogen!

1 (1)

memorialholodomor.org.ua

 

 

Interviews Die Tot Nu Toe Niet Door de Gevestigde Media Zijn Vermeld. 

 

Maar wie was Ernst Zundel nu wérkelijk en waaróm twijfelde hij nu aan de “holocaust”? Hier volgt een korte geschiedenis:

Na de oorlog emigreerde Ernst Zundel op 19-jarige leeftijd naar Canada. Aanvankelijk sprak hij geen woorde Engels en was het voor hem dan ook moeilijk er met anderen in deze taal te communiceren. Nadat hij er de Engelse taal geleerd had, verliep de communicaties tussen hem en zijn nieuwe Canadese medeburgers uiteraard beter. Later werd Zundel er een zeer succesvol kunstschilder. In het begin geloofde hij daadwerkelijk in datgene wat zijn Duitse medeburgers onder Hitler de Joden hadden aangedaan, dat is: de “holocaust.” En hij vond het vreselijk! Later ontdekte hij de “andere kant” van WW II en vnl. de “holocaust.” Dit was voor Zundel de aanleiding om het boekje, “Did Six Million Really Die?” (Stierven er Werkelijk Zes Miljoen?) te schrijven. Nadat hij dit gepubliceerd had, begonnen voor Zundel de problemen, een leven van lijden en onderdrukking waarbij zijn huis door een bomaanslag gepleegd door de Jewish Defense League (JDL) die er weliwaar de verantwoordelijk voor opgeëist had maaar waarvan de daders echter nooit gepakt werden, hij verschillende malen voor het gerecht gedaagd werd plus vele andere kwellingen waaronder hij heeft moeten lijden en later door het gerechthof in Mannheim tot vijf jaar cel veroordeeld werd. In 2010 kwam hij eindelijk vrij. Zijn vrouw, Ingrid Zundel, die al die tijd in de Verenigde Staten verbleef, zou echter nooit in staat zijn haar man in Duitsland te ontmoeten; het was hem nl. verboden het land te verlaten. Dit en nog veel meer is te zien in de documentaire, “Off Your Knees, Germany!”. https://www.youtube.com/watch?v=i7oFCIvY1zk En hier is een documentaire over een interview wat een Israëlische journalist eens had met Zundel: https://www.youtube.com/watch?v=A5sbegfCz7o Voor hen die iets beter op de hoogte zijn van wat er nu precies gebeurde tijdens WWII zal het duidelijk zijn dat de media wat deze twee documentaires betreft, hier níets over heeft gemeld. En hier is de excellente site van Deanna Spingola: https://spingolaspeaks.net/2017/08/12/michael-walsh-jeff-clayton/#comment-1573 waar ons verder over de andere kant van WW II verteld wordt.

 

De Jodenster: Niet Ingevoerd in Opdracht van Hitler & de Nationaal-Socialisten Maar Naar de Wens van Duits-Joodse Organisaties! 

 

Hier hebben we een revisionistsch onderwerp en wel over de beruchte “Jodenster” die in opdracht van de Nationaal-Socialistische regering voor alle Joden ingevoerd werd om die op straffe van te dragen. Welnu, één van degenen, een medestander van Zundel, de Jood, Avraham Burg, die eveneens van mening was dat er geen executie-gaskamers in de kampen waren, had ook iets te vertellen over wie nu de eigenlijke verantwoordelijken waren die de “Jodenster” in Duitsland ingevoerd hadden. Dit waren niet Hitler en zijn regering zoals ook nu nog altijd geloofd wordt dankzij fake news-propaganda maar de Duits-Joodse Zionistische organisaties! Die meenden dat het Joodse volk als geheel nog altijd een soort van “uitverkoren volk” waren en door deze ster te dragen onderscheidden zij zich van de “gewone” Duitse bevolking! Als zodanig zagen die dit symbool eerder als een ereteken dan een symbool der schande!  Hermann Goering en Josef Goebbels waren het er echter niet mee eens dat de Joden deze ster nu voortaan moesten dragen!

zundelstar

holohoax_banners.html

 

 

Afscheid van een van de Grootste Revisionistische Helden van de 20e Eeuw. 

 

En nu, na een leven van lijden is hij van ons heengegaan: Ernst Zundel die we terecht als “Een van de grootste revisionistische helden van de 20e eeuw” mogen noemen. Naast de velen die hem kenden zoals hij werkelijk was (een vredesactivist in hart en nieren die zijn Duitse vaderen van alle valse beschuldigingen betreffende WW II en de “holocaust” wilde ontlasten), zijn er uiteraard ook die hem al die tijd liever zagen gaan dan komen. Uiteindelijk hebben deze laatsten met het overlijden van Zundel eindelijk hun zin gekregen. De nalatenschap die hij ons echter nagelaten heeft waaronder o.a. zijn boekje “Did Six Million Really Die?”, heeft er echter voor gezorgd dat de waarheid over WW II en de “holocaust” die via het internet en sociale media sinds enige tijd de ronde doet, niet langer ontkend kan worden ondanks de pogingen daartoe door een liegende en fake news-verkondigende media en pers.

In Memoriam: Ernst Zundel, one of the Greatest Revisionist Heroes of Our Time: Rest in Peace! 

 

Ton Nuiten – Woensdag 9 Augustus 2017.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Revisionist Horst Mahler & Enkele Onthullende Feiten uit de Joodse Geschiedenis.

We zijn er nu wel mee bekend: het is in Duitsland (en verschillende andere landen in Europa) verboden de holocaust te ontkennen. Tevens is het er verboden het Nazisme te verheerlijken, te ondersteunen en te rechtvaardigen. Degenen die dit desondanks tóch deden (of doen), worden van volksverhetzüng beschuldigd ofwel het aanzetten tot rassenhaat. Hier zijn er in het verleden verschillende mensen van beschuldigd en werden na berecht te zijn, veroordeeld tot een gevangenisstraf van een tot vijf jaar. Vandaag de dag staat Horst Mahler in de belangstelling van de media en ook hij is voor hetzelfde “vergrijp” in het verleden berecht. Hij zou een van de mede-oprichters van de Baader-Meinhof-Groep ook wel bekend als de Rote Armee Fraction (RAF) zijn. Tevens zou hij bij verschillende gelegenheden de Nazi-groet (rechterarm schuin omhooggestrekt) hebben gebracht. In 2009 werd Mahler tweemaal voor zijn visie op de holocaust (hij betwijfelde of Hitler en de Nazi ’s wel zes milioen Joden om het leven hadden gebracht) en tijdens zijn eerste berechting werd hij veroordeeld tot vijf jaar cel en tijdens de tweede rechtszitting werd hij veroordeeld tot zes jaar cel. In 2015 werd Mahler tijdelijk vrijgelaten vanwege zijn slechte gezondheid. Op 19 april zou Mahler de rest van zijn straf uitzitten in de gevangenis van Brandenburg maar hij zou niet op zijn komen dagen. Nu blijkt hij naar Hongarije te zijn gevlucht waar hij asiel zou hebben aangevraagd. https://thelocal.de20170515left-wing-terrorist-turned-holocaust-denier-seeking-asylum-in hungary-report

DE.Mahler.Freiheit fuer Horst Mahler.Aufruf.November 2014

forum.codoh.com

 

Ja, Maar … Wát Hebben Zij dan toch Precies Gezegd? 

 

Nu zal het een en ander wel waar zijn over Mahler’s lidmaatschap bij de RAF in het verleden. Maar waar het om gaat, is dit: steeds als we van tijd tot tijd het nieuws in de media en pers horen waarin ons wordt meegedeeld dat er hier of daar weer een “holocaust-ontkenner” of “Nazi-sympathisant” tot een bepaalde boete en celstraf is veroordeeld, wordt als reden hiervoor slechts vermeld dat hij de holocaust “ontkend” heeft en verder dat hij aangezet heeft tot “rassenhaat.” En het is nu slechts dít wat we over hen die een ándere mening over de holocaust hebben, lezen. Een ander voorbeeld is Ernst Zundel die in het verelden meer dan eens de rechtszaal van binnen heeft gezien. In februari 2007 werd Zundel tot tevredenheid van het Canadian Jewish Congress veroordeeld tot vijf jaar cel vanwege “ontkenning van de holocaust”, het beheren van een “Nazi-propaganda-uitgeverij” vanuit Canada, het beheren van een website waarop “anti-Joodse sentimenten” werden verkondigd. http://www.cbc.ca/news/world/ersnt-zundel-sentenced-to-5-yaers-for-holocaust-denial-1.659372 Ook hier weer hetzelfde liedje: “holocaust-ontkenning”, “anti-Joodse sentimenten.” Maar … wát hebben zij dan precies gezegd?

 

Horst Mahler: Gelegenheid om zijn Visie over Bepaalde Feiten te Verkondigen. 

 

Nu is er tegenwoordig op vele websites te lezen, wát “holocaust-onkenners” zoals Mahler, Zundel, en vele anderen hierover hebben beweerd en dit nóg doen. Maar via de gevestigde media en pers hebben zij nooit hún visie op de holocaust kunnen verkondigen. Nu (vermoedelijk voor de eerste maal) kreeg Mahler die gelegenheid wél. Voordat hij op 19 april 2017 de resterende drie en een half jaar aan celstraf uit zou gaan zitten, had het gerecht Mahler toegestaan, zíjn visie over wat hij gelooft te vertellen. Nu waren er al enkelen die meenden dat dit wel eens in scene gezet zou kunnen zijn; het was immers ongehoord dat een “holocaust-ontkenner” via de conventionele kanalen zíjn visie kon geven! Volgens hen kon het dan ook niet anders of het zou een van tevoren opgezette zaak zijn  geweest. Wel, of dit nu wél of níet zo is, kunnen we uiteraard niet bewijzen. Maar via deze weg kreeg Mahler in ieder geval de gelegenheid om het grote publiek (met name zijn mede-Duitsers) bepaalde feiten te vertellen die voor ons tot dan toe verborgen waren gebleven. Zo verklaart hij waaróm Maarten Luther (die de Joden aanvankelijk zo gunstig gezind was) er uiteindelijk toe kwam om zijn “Von der Juden und ihren Lügen” (Over de Joden en hun Leugens) te schrijven. Hij haalt hierbij de Joodse historicus, Henrich Graetz, aan die eens zei dat Luther de Joden gunstig gezind was door voor hen op te komen tegen de Dominicaner Orde. In die tijd verklaarde deze orde dat de Talmud een “duivelsboek” was en er bij de keizer op aandrong die te verbranden. Luther wist destijds niets af van de Talmud. Hij meende dat de Joden onterecht door de orde werden vervolgd en nam het daarom voor hen op. Hij was echter in staat geweest de Hebreeuwse taal te leren en nadat hij op de een of andere wijze een exemplaar van de Hebreeuwstalige Talmud in handen had gekregen en gelezen, veranderde de houding van Luther tegenover de Joden volkomen. Mahler verklaart tevens wat de Talmud leert over meisjes van drie jaar en een dag. Mahler vertelt dat de Talmud er blijk van geeft dat de Joden een “goddelijke missie” zouden hebben om de rest van de mensheid te vernietigen. Hij vertelt ook dat de slavenhandel in het verleden een “Joodse onderneming” was waardoor “het hart van Afrika” (vanwaar de zwarte medemensen als slaven weg werden gevoerd) vernietigd werd. Hij zegt dit in verband met de beschuldiging dat “wij” door de joden aaangeklaagd zijn voor de moord op zes miljoen Joden. Dan zouden ook “wij” hén misdaden als de slavenhandel in het verleden waarvan zij de hoofdarchitecten waren, voor ogen moeten houden aldus de mening van Mahler. Ook de economische crisis valt volgens Mahler terug te voeren op “Joden.” Door deze crisis en “diefstal door woekerrente” wordt de mensheid tot een maximum uitgezogen en wordt de wereld als resultaat hierdoor verarmd. https://www.youtube.com/watch?v=ZmKDGjf3P_8 (“Horst Mahler – Last public appearance before returning to prison 19 April 2017”)

 

Enkele Wáre Feiten. 

 

Wel, wát vertelt Mahler hier nu allemaal? Het is hierboven (en in de video op youtube) allemaal te lezen (en te horen.) Laten we nu enkele voorbeelden die eigenlijk wáre feiten zijn eens noemen.

De Slavenhandel in het Verleden. 

De Joodse Hollywood-ergisseur, Steven Spieberg, geeft de slavenhandel via verschillende van zijn filmproducties weer als uitsluitend een christelijke onderneming. Maar David Duke (die ook tegenwoordig door de Joodse Anti-Defamation League (ADL) als een aanhanger van extreem-rechts wordt bestempeld), heeft uit Joodse bronnen weten vast te stellen dat de slavenhandel (van de 16e tot de 19e eeuw) een (hoofdzakelijk) Joodse onderneming was:

“They came with ships carrying African Blacks to be sold as slaves. The traffick in slaves was a royal monopoly , and the Jews were oftend appointend as agents for the Crown in their sale.” 

“[The Jews] were the largest ship chandlers in the entire Carribean region, where the shipping business was mainly a Jewish enterprise.”  

“The ships were not only owned by Jews, but were manned by Jewish crews and sailed under the command of Jewish captains.” (“New World Jewry, 1493-1825: Requiem for the Forgotten”, Seymour B. Liebman.)

“Jewish merchants played a major role in the slave trade. In fact, in all the American colonies, whether French (Martinique), British, or Dutch, Jewish merchants frequently dominated.” 

“This was no less true on the North American mainland, where during the eighteenth century Jews participated in the ‘triangular trade’ that brought slaves from Africa to the West Indies and there exchanged them for molasses, which in turn was taken to New England and converted into rum for sale in Africa.” (“Jews and Judaïsm in the United States: A Documentary History”, Marc Lee Raphael.)  Zie voor dit en meer: https://www.youtybe.com/watch?v=MzxVjBxjX-4 (“The True World Masters of Slavery … Do You Still Belive It Was The White Man?.wmv”)

Wat Horst Mahler dus had verteld over de slavernij in het verleden als een “Joodse onderneming” is dus niet onjuist gebleken!

JewishSlaveTradeOwnerJewsMeme

De Economische (Financiële) Crisis. 

Het was Ron Paul, een patriotischs-gezinde Amerikaan die toen hij op 26 februari 2009 zijn “Federal Reserve Transparancy Act” bij het Huis van Afgevaardigden indiende, zei dat de Amerikaanse Federal Reserve de “hoofddader” achter de economische crisis was. Met dit wetsvoorstel beoogde Paul de kritische doorlichting van de Federal Reserve om zo meer transparantie in dit financiële istituut te krijgen. De Federal Reserve wordt gedomineerd door en is het eigendom van Joden! En het zijn zij die voor de financiële crisis (waarbij letterlijk miljoenen Amerikanen en Europeanen in grote problemen kwamen en de daaropvolgende monsterlijke en krankzinnige bezuinigingen) verantwoordelijk zijn! http://www.realjewnews.com/?p=499 (“Federal Reserve Jewish Tsunami Drowns US”)  En ook hier heeft Mahler het bij het rechte eind toen hij zei dat de crisis was veroorzaakt door Joden! Natuurlijk heeft de machtige Joodse investeringsbank, Goldman Sachs (onder leiding van de Rothschilds), hier ook een prominente rol in gespeeld. Het zijn nu déze wáre feiten die door de door Joodse zionisten beheerste media en pers worden beschreven als “aanzetten tot raciale haat” door “anti-Semieten” en meer van dergelijk nonsens. Maar nu zijn deze feiten (en geen “veronderstellingen” of “kwade geruchten”) via het internet en social media tenslotte tóch naar buiten gekomen. En een van hen die ze tijdens een van de uiterst zeldzame gelegenheden openlijk naar buiten had gebracht, is Horst Mahler. 

download (5)

smoloko.com

 

Ton Nuiten – Woensdag 17 Mei 2017.

 

 

 

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

“Filming the Camps: From Hollywood to Nuremberg’ Review: Documenting Atrocities”, “Swindler’s List”, de Holocaust volgens Irene Zisblatt, de Massale Genocides op Miljoenen Duitse Krijgsgevangenen & Anti-Communistische Vluchtelingen & Dwight “de “Terrible Swedish-Jew” Eisenhower.

Op woensdag 15 februari 2017 kwam The Wall Street Journal met een artikel, ‘Filming the Camps: From Hollywood to Nuremberg’ Review: Documenting Atrocities.” In dit bericht schrijft Mark Yost dat er tijdens de Tweede Wereldoorlog op directe orders van Dwight Eisenhower (destijds de oppercommandant der Geallieerde Strijdkrachten in Europa), een speciaal team werd opgericht, de Special Coverage Unit, om in Europa verslag te doen over en opnamen te maken van de gruwelen die de Nazi’s er in het Duitse kamp, Dachau, hadden gepleegd. Dit verslag moest zó worden gedaan dat de bewijzen van de gruwelen die hiermee zouden worden verkregen, “aanvaardbaar moet zijn voor militaire tribunalen of gerechtshoven.” Een van hen die hieraan deelnamen, Ivan Moffat, zou later op 3 mei 1945 over de crematoria en de gaskamer van Dachau noteren dat er “geen formeel bewijs” was dat die ook werkelijk gebruikt waren. Maar, zo werd er in het artikel bijgevoegd, dat formeel bewijs zou later komen. Het artikel begint ermee te vermelden dat de gegevens van de Nazi’s, crematoria, barakken, persoonlijke getuigenissen etc. genoeg zijn als bewijs om daarmee elke holocaust-ontkenner het zwijgen op te leggen. air.wsj.com/article/SB11319438290653513351704582619502585864984.html

Welnu, wát zien we hier nu precies? Allereerst moest het verslag over de gruwelen die men er in Dachau aangetroffen had zodanig bewerkt, aangepast, gefilterd en op maat gesneden worden zodat kon worden “bewezen” dat het kampbestuur in Dachau zich inderdaad schuldig zou hebben gemaakt aan gruwelen die men zich zelfs in zijn vreselijkste dromen niet voor mogelijk had gehouden. Ten tweede, echte bewijzen dat de Nazi’s zich in Dachau ook schuldig hadden gemaakt aan gruwelijke misdrijven wáren er wel nog nog niet, maar daar zouden ze naar op zoek gaan en die toch zéker vinden! Maar het stond voor hen al van tevoren vast dat die “bewijzen” er al waren vóór die werden ontdekt. En door de hele zaak te vedraaien, heeft men alzo “bewezen” dat het kampbestuur te Dachau de gruwelen inderdaan had gepleegd. Kortom: de leden van de Special Coverage Unit hadden een uitzonderlijk propagandaverhaal over Dachau in elkaar weten te draaien!

 

“GASKAMMER  getarnd als “Brausebad – war nicht in Betrieb.”

 

Vandaag de dag weten velen nu dat het overgrote deel aan gegevens over de zgn. “vernietigingskampen” volkomen onjuist is gebleken. Dit dankzij de vele inspanningen van revisionisten zoals Fred Leuchter, Robert Faurisson, Germar Rudolf, Ernst Zundel, David Irving, Ditlieb Felderer, Carlo Mattogno en anderen die hiervoor letterlijk hun carriëre en reputatie op het spel hadden gezet. Nadat zij hun gegevens over de waarheid over de Duitse kampen in de vorm van boeken, tijdschriften, artikelen wereldkundig hadden gemaakt, hébben zij ook zwaar geleden doordat zij wat hun reputatie en inkomsten betreft, volkomen geruïneerd en te gronde werden gericht. We kunnen het ons nog herinneren: macabere en bizarre beelden over de televisie waarin te zien zou zijn dat gevangenen (vnl. Joden) in Dachau onder begeleiding van een spelend orkest naar hun dood werden gevoerd. En wanneer dit gebeurd zou zijn weten we niet, maar iemand heeft er later een bord neergezet met de woorden (in vier verschillende talen waaronder het Duits):

“GASKAMMER  getarnd als “Brausebad” – war nicht in Betrieb.” (Gaskamer gecamoufleerd als “Douchecel” – was niet in Gebruik.) 

Er wás dus een gaskamer maar die bleek echter nooit in gebruik te zijn genomen! En de vele doden die de Amerikanen er nadat zij Dachau hadden bevrijd er aantroffen, waren niet het slachtoffer van een bewust Nazi-vernietigingsbeleid; dát er te Dachau (en ook de overige Nazikampen zoals Auschwitz) letterlijk bergen van lijken lagen, was hoofdzakelijk te danken aan de Geallieerde terreurbombardementen die uiteindelijk de hele Duitse infrastructuur hadden verwoest. Het Zyklon B-gas wat uitsluitend werd gebruikt om er o.a. de kleding en het beddengoed van de geïnterneerden mee te desinfecteren (en niet om hen ermee te vergassen!) kon vanwege de door de Geallieerden aangerichte verwoestingen tenslotte niet meer worden getransporteerd naar de kampen. Resultaat: de uitbraak van een omvangrijke tyfus-epidemie waardoor talloze geïnterneerden omkwamen.

Kennelijk is men van plan om met deze propagandafilm over Dachau weer eens de emoties flink mee op te zewpen, en … “opdat we dit maar nooit zullen vergeten!

 

Schindler’s List, of … “Swindlers List”? 

 

Er zijn er nu velen die bekend zijn met de film, “Schindler’s List”, een film over een fabrieksdirecteur die erin zou zijn geslaagd vele Joodse kampgevangenen het leven te redden door hen in zijn fabriek te laten werken. De film is (volgens de officiële lovende recensies die het inmiddels heeft gekregen) gebaseerd op de werkelijkheid en is dan ook een waarheidsgetrouwe documentaire. De film zelf is geregisseerd door de Amerikaans-Joodse Hollywood-regisseur, Steven Spielberg. Nu zijn vele films gebaseerd op gedocumenteerde boeken of gewoon op romans heel gewoon. Dus ook deze film is voordat die zou worden geproduceerd, gebaseerd op het gelijknamige boek. Dit boek werd geschreven door Thoma Keneally. Nu blijkt het zo te zijn dat het boek vanaf het begin nooit op historische gebeurtenissen in WW II is geweest maar dat het in plaats daarvan een fictie, niet meer dan een roman is geweest! Nu had Bradley Smith in de lente van 194 ontdekt dat het woord, “fictie” wat bij de vorige uitgaven van “Schindler’s List” op de achterkant van de titelpagina had gestaan, spoorslag verdwenen bleek te zijn; waarschijnlijk heeft iemand dan toch in de gaten gekregen dat een verzonnen roman niet tegelijkertijd een op waarheid gebaseerd boek én tegelijkertijd een fictieve roman kan zijn en heeft hij het betreffende woord later naar de eeuwige velden der vergetelheid gezonden! En nu hebben we dan hoegenaamd een “goed gedocumenteerd boek” en een “goed gedocumenteerde film”! http://www.fpp.co.uk/Auschwitz/docs/controversies/Schindler/Fiction.html

schindlers-list3

“De Kinderkaravaan”: Nooit Gebeurd. 

 

In 1949 schreef de schrijfster, An Rutger van der Loeff, een boek getiteld, “De Kinderkaravaan.” Hierin worden de wederwaardigheden beschreven van de familie Sager, eigenaars van een boerderij. Nu had de familie gehoord dat een Dr. Whitman Oregon had bereikt en er intussen een dorp had gesticht, zij hun kinderen in een karavaan naar wilden sturen om hen daar op te laten groeien. Na uit Fort Lamarie te zijn vertrokken met een karavaan bestaande uit wagens en vee, maakt de familie al spoedig kennis met hevige stormen die er zich dan voordoen. Nadat Naomi Sager onderweg is bevallen van een kind, wordt zij hevig ziek. Later wordt ook haar man, Henry ziek en beiden overlijden niet lang daarna. De kinderen van de overleden ouders besluiten dan om zelf op eigen kracht met de baby verder naar Oregon te gaan. Dit doen zij dan onopgemerkt door de rest van de karavaan. Aanvankelijk lijkt de reis mee te vallen maar het wordt moeilijker voor de kinderen wanneer die rivieren over moeten steken; en Cathie verdween bijna in het drijfzand. Hun koe die luistert naar de naam Anna, en os die Walter heet, worden hen ontnomen doordat zij worden beroofd. Hun hond die Oscar heet, komt na ook te zijn meegenomen, op eigen kracht weer naar hen terug. Ook moeten zij nog een overstroming doorstaan. Een samenvatting van “De Kinderkaravaan” werd gegeven door de student, Paul, uit H1D. Hij zegt het boek gelezen te hebben en vond het een goed boek. Maar hij zei er nóg iets bij:

“Er staat in het boek dat het een waar gebeurd verhaal is, maar dat kan ik bijna niet geloven, want er gebeuren soms hele vreemde dingen.” https://www.scholieren.com/boekverslag/65021

Wel, Paul heeft er destijds met zijn sterke vermoeden dat het verhaal over de kinderkaravaan niet waar zou kunnen er zijn beslist niet naast gezeten toen hij zijn recensie over “De Kinderkaravaan” schreef; op 17 augustus 2012 kwam het Nederlands Dagblad met een artikel van de hand van Imco Lanting die wist te melden dat het boek weliswaar “fantastisch” was, maar … dat het verhaal niet waar gebeurd was! https://www.nd.nl/nieuws/boeken/de-kinderkaravaan-fantastisch-maar-niet-waar.309450.lynkx Welnu, waarom hebben we nu dit boek besproken? Dit heeft toch niets uit te staan met “Schindler’s List” of de holocaust? Dat is natuurlijk waar. Maar wát we nu duidelijk wilden maken, is dat waar het “De Kinderkaravaan” aangaat, er geen kritiek zal zijn geleverd door hen op Paul die vonden dat dit boek tóch op ware gebeurtenissen gebaseerd zou kunnen zijn. Zover bekend, heeft niemand dit ook gedaan. Maar … als het over de holocaust gaat of daarmee gerelateerde gebeurtenissen en men uit dan openlijk en hardop zijn twijfels, dan wéten we dat het daarna dan niet lang rustig zal blijven! Zover bekend heeft Paul, de recensent, geen reprimande en/of straf gehad omdat hij het boek De Kinderkaravaan” “ontkend” had! Wel, als dit nu met “De Kinderkaravaan” kan, zou dit eigenlijk ook moeten kunnen met het boek “Schindler’s List” en het gelijknamige boek waarop de film is gebaseerd.

Irene Weisberg Zisblatt: Herinneringen aan Gruwelsprookjes uit Aladin’s “Duizend- en- een- Nacht.” 

 

Een van de vele holocaust-overlevenden die zijn/haar verhaal voor de televisie heeft gedaan over de kampervaringen in  o.a. Auschwitz tijdens WW II is Irene Weisberg Zisblatt. Zij beweerde dat het prikkeldraad rond het kamp, elke maal dat er een transport gevangenen arriveerde, onder stroom werd gezet. Zij vertelde eveneens dat gevangenen op dit prikkeldraad afliepen om er zo hun eigen leven mee te benemen. Maar de Nazi’s die het kamp runden waren hier helemaal niet tevreden mee, zo vertelde Zisblatt; die wilden nl. zélf besluiten wanneer gevangenen zouden sterven en wilden daarom niet dat de gevangenen dit voor zichzelf zouden besluiten. Dus wat deden die? Voor elke gevangene die zich het eigen leven zou benemen d.m.v. het geëlectrificeerde prikkeldraad zou het kampbestuur vijf gevangenen dood laten martelen als straf. En inderdaad: vanaf dat moment trachtten gevangenen zich niet meer te doden via dit prikkeldraad. Dit was haar getuigenis zoals Zisblatt dit in 1995 vertelde. In 1998 gaf Zisblatt weer haar getuigenis in verband met de Joodse Hollywood-regisseur, Steven Spielberg en zijn “The Last Days”, een documentaire over de holocaust die een Oscar in de wacht had weten te slepen. Daar vertelde zij dat het er honderd gevangenen waren die als vergeldingsmaatregel door de Nazi’s werden vermoord om gevangenen ervan te weerhouden zichzelf het leven te benemen! In 1995 vertelde Zisblatt tijdens een interview dat zij een van haar familieleden, haar broertje David Seigelstein, (5 jaar) had verloren aan roodvonk en wel voor te worden getransporteerd naar Auschwitz. In haar autobiografie van 2008, “The Fifth Diamond”, schreef Zisblatt dat David in Auschwitz om het leven kwam op de leeftijd van zeven jaar. https://zionistreport.com/2017/05/video-irene-weisberg-zisblatt-holohoax-lies/ In 1995 was het vijftig jaar geleden dat WW II eindigde en later de gruwelen in de Nazi-kampen voor de hele wereld aan het licht kwamen. Al die tijd had Zisblatt over haar ervaringen in Auschwitz en andere kampen gezwegen. Maar in 1994, het jaar waarin de film, “Schindler’s List” uitkwam,  besloot zij alsnog haar verhaal te doen. En in 1995 werd Zisblatt zoals al aangegeven, over haar ervaringen geïnterviewd. In de film, “The Last Days” (waar later in 1999 ook een boek over gepubliceerd werd, vertelde Zisblatt dat haar moeder haar voordat zij naar Auschwitz zou worden gezonden, haar vijf diamanten gaf. Om te voorkomen dat de Nazi’s zouden ontdekken dat zij die diamanten bij zich droeg toen zijn eenmaal in het kamp was, slikte Zisblatt die in, die er later met haar ontlasting weer uit kwamen. Daarna reinigde zij die, slikte die weer in todat die er later weer met de ontlasting uit kwamen. Soms zuiverde zij de diamanten in de soep die zij en de overige gedetineerden zouden krijgen. Dit proces vond enkele malen achtereen plaats (althans, als we Zisblatt mogen geloven!) Het zal echter duidelijk zijn dat het getuigenis wat Zisblatt vertelde, onmogelijke fragmenten en tegenstrijdige verklaringen bevat. Maar binnen de gevestigde media en pers zal er echter niemand zijn die hier ook maar aan het verslag van Zisblatt durft te twijfelen, al was het alleen maar om niet voor anti-Semiet versleten te worden!

ea5a24dcbf917c0ae775f06d8a917af1c9fcffd8

Gaskamers in Auschwitz & andere Kampen: Jazéker!

 

De vraag is nu: waren er in de verschillende Nazi-kampen nu gaskamers of niet? Want binnen de revisionistische beweging is heir toch wat verwarring over; sommigen beweren dat die er níet waren, anderen weer wél. Wat is nu het antwoord? Het antwoord is: die wáren er wel maar werden niet gebruikt om hier Joden (of wie dan ook anders) mee te vergassen! Wel, áls die er dan waren, hoe zagen die er dan uit? Kijk hier maar eens onder naar deze foto.

delousing-chambers

Hier hebben we de gaskamers waarin naar verluidt, duizenden Joden in werden gepropt om hen vervolgens te vergassen! Die gaskamers werden natuurlijk ook ontdekt door de Geallieerden nadat die de kampen hadden bevrijd, maar hier werd voor de handigheid en het grote gemak maar niets over meegedeeld via de media! In plaats daarvan werden ons beelden getoond van o.a. een veronderstelde gaskamer in Auschwitz waar (wederom naar verluidt) duizenden Joden in zouden zijn vergast! By the way, de “gaskamer” te Auschwitz bleek achteraf een houten toegangsdeur te hebben wat er op wijst dat die toch niet zo luchtdicht zal zijn geweest. Het gevolg zou natuurlijk zijn dat als die “gaskamer” wérkelijk zou zijn gebruikt als “vernietigingsgaskamer”, het gas ook via de kieren van de houten deur naar buiten zou zijn gestroomd. En om lastige en kritische vragen over de gaskamers te voorkomen, werd ook hier (wederom voor de handigheid en het grote gemak) maar niets via de media over meegedeeld.

auschwitz26

furtherglory.wordpress.com

 

Dodenkampen in het Derde Rijk: Jazéker. 

 

De volgende vraag: Waren er nu wérkelijk dodenkampen in het Derde Rijk (zoals Nazi-Duitsland tijdens WW II werd genoemd)? Het antwoord is: Jazéker, die wáren er. Maar die stonden niet onder het gezag van de Nazi’s en werden er pas vlak na het einde van WW II in Duitsland opgericht. En wel op uitdrukkelijke orders van  niemand minder dan Dwight “Ike” Eisenhower! In de Rhine-Meadows Death Camps zoals deze kampen bekend werden, werden miljoenen ontwapende Duitse militairen in grote open en omheinde vlakten in Duitsland ondergebracht. Hier zouden zij voor lange tijd blijven. Blootgesteld aan de weersomstandigheden en zónder dat hen ook maar enige vorm van voedsel of drank werd gegeven en vanwege ziekten zoals o.a dysenterie (een vreselijke vorm van diarree) zouden er miljoenen Duitse krijgsgevangenen aan de ellende bezwijken! Om te voorkomen dat zij zouden worden behandeld overeenkomstig de Conventie van Geneve, werden zij onder de order door Eisenhower uitgevaardigd op 10 maart 1945 bestempeld niet als “krijgsgevangenen” maar als “ontwapend vijandig personeel.”  Maar náást deze kampen hadden de Geallieerden tonnen aan voedsel opgeslagen, meer dan genoeg om er naast hen zelf er iedereen mee te voeden. Zij hadden ook de beschikking over grote medische voorraden. En iets verderop stroomde de rivier, de Rijn, waarvan het geluid van de waterstroom de Duitse krijgsgevangenen tot grote wanhoop zal hebben gedreven daar die zoals gezegd naast voedsel ook geen drank aangereikt kregen! En de medische voorraden werden niet gebruikt om er de gevangenen de noodzakelijke medische zorg mee te geven. En Eisenhower deed nóg iets: Hij vaardigde een verbod uit waarbij het iedere Duitse burger werd verboden om voedsel te geven aan deze krijgsgevangenen! En wel op straffe des doods! Deden sommigen dit tóch en het werd ontdekt, dan werden die zonder pardon doodgeschoten! Let wel, deze burgers wilden van het weinige wat zij nog aan voedsel hadden (daar Duitsland eerder door de Geallieerden door hun terreurbombardementen tot pulver gereduceerd was) aan deze krijgsgevangenen geven! Eisenhower verklaarde dat hij  niet slechts de dood en vernietiging wilde zien van het Duitse Nazi-regime en de SS etc., hij wilde de vernietiging zien van het gehele Duitse volk! Hier is een video over de Rhine-Meadows Death Camps: https://vn.com/eisenhower_death_camp_youtube Dus: wáren er nu werkelijk dodenkampen in het Derde Rijk? Jazéker: de dodenkampen van Dwight “Ike” Eisenhower! 

 

Operation Keelhaul: Het Doelbewuste Vernietigingsbeleid waarbij Miljoenen Vluchtelingen voor het Communisme werden Overgeleverd aan de Joods-Russische Bolsjewisten … dankzij Eisenhower. 

 

De Rhine-Meadows Death Camps waren echter niet het enige “wapenfeit” wat Eisenhower op zijn geweten had. Zowel vóór als tíjdens WW II waren er tallozen erin geslaagd aan de Communistische tirannie onder Josef Stalin (op de achtergrond gecontroleerd door Joden) te ontkomen. Ook zij -zowel militairen als burgers- werden later geïnterneerd door de Geallieerden. Onder hen bevond zich ook de Russische generaal, Andrei A. Vlasov. Toen hij nog in dienst was in het Rode Sovjet-leger, had Vlasov Moskou met succes weten te verdedigen tegen de Duitse aanvallen. Later werd hij een tegenstander van het Russische Sovjet-regime. In juli 1942 werd Vlasov door de Duitsers krijgsgevangen genomen. En aangezien hij toen al een flinke arversie had tegen het Sovjet-regime, besloot Vlasov de Duitsers te helpen in hun strijd tegen het Bolsjewisme. En zij besloten hem op zijn beurt te helpen door het aanwerven van strijders voor zijn Russkaya Osvoboditelnaya Armia ofwel het Russische Bevrijdingsleger. Dit met het doel Rusland te bevrijden van de Stalinistische tirannie. Maar nu bevond ook hij zich in krijgsgevangenenschap der Geallieerden. Over deze talloze vluchtelingen lezen we o.a. het volgende:

“Operation Keelhaul was created and executed by the U.S. and Britain literally to the genocidal death of millions by U.S. Military hands that corraled the broken people and placed them on transports back to Russia were death or slave labor awaited. 

In 1945, General Dwight Eisenhower ordered that “Operation Keelhaul” be put into effect. This involved rounding up and shipping back to “their countries of origin.” ALL the refugees for Communism: men. women and children, soldier of civilian, male or female –  even though many of them had been fighting on OUR side during the war. Since all of Eastern Europe was then under Communist domination, sending these people back was, quite literally, a sentence of death, some by immediate execution and the rest by slow extermination by overwork and malnutrition in the Soviet slave labor camps in Siberia. 

These people were rounded up at bayonet point, forced into freight cars and shipped off to a terrible fate. There was no accurate count kept but the MINIMUM figure was 2.000.000 people and a maximum of 5.000.000. The elimination of all these anti-Communist people made the Communist domination of Eastern Europe MUCH easier. And the American people were kept blissfully unaware of this action which Eisenhower enforced rigidly, even though it violated international law, the laws of his own country and laws of humanity.” https://tabublog.com/2014/05/26/operation-keelhaul-untold-americanbritish-genocide/

gog-part-6c-54-728

 

Dwight “Ike” Eisenhower: “the Terrible Swedish-Jew.” 

 

Maar wat voor iemand was Eisenhower nu wérkelijk? Was hij nu een Amerikaan, een Zweed, of had die een andere nationaliteit? Had hij misschien Nederlandse voorouders? Dit alles is natuurlijk mogelijk. Maar het was het West Point yearbook waarin zijn wáre nationaliteit werd onthuld: de “Teribble Swedish-Jew.” Hij was dus een Jood en als zodanig gaf hij opdracht tot zowel de massale genocides van miljoenen Duitsers én miljoenen vluchtelingen die aan het Communisme waren ontkomen!

C9soc0YXUAE9U_s

 

Tot Besluit. 

 

Zoals hierboven allemaal te zien en te lezen is, hebben we weer bepaalde historische feiten besproken waar door de media geen aandacht is besteed. En daar waar dit tegen alle verwachting in, wél het geval mocht zijn, is dit slechts fragmentarisch, oppervlakkig en met de “Ja, maar de schuldigen waren Hitler, Nazi-Duitsland en de vaderen van de huidige Duitse generatie-gezindheid gedaan. En o ja, voordat we het nog zouden vergeten: gisteren 15 mei 2017, was het 69 jaren geleden dat er 700.000 onschuldige Palestijnen door Joodse terroristen o.l.v. David Ben-Gurion met zijn genocidale Plan Dalet, uit Palestina werden weggezuiverd.

 

Ton Nuiten – Dinsdag 16 Mei 2017.

 

 

 

 

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Dodenherdenking, Auke de Leeuw en zijn Gedicht over zijn “Foute Oudoom” Dirk Siebe, het Intimiderende Auschwitz Comité Nederland, een Geïntimideerd Nationaal Comité 4 en 5 Mei en …Enkele Onthullende Feiten over WW II.

Zoals nu al voor lange tijd het geval is, zijn ook eergisteren (donderdag 4 mei 2017) de Nederlandse slachtoffers van WW II herdacht. En dit is uiteraard normaal gezien het feit wat er zich in die tijd hier allemaal allemaal heeft voorgedaan. Nu doet er zich in zeer recente jaren een merkwaardig fenomeen voor betreffende de jaarlijkse herdenking; onder sommigen bestaat nl. de wens om niet slechts de Nederlandse slachtoffers (verzetstrijders o.a.) te herdenken maar dit ook te doen met tien Duitse soldaten die begraven liggen op een begraafplaats te Vorden (Achterhoek.) Door de dodenherdenking af te sluiten door tevens een wandeling te maken langs de graven van deze gesneuvelde soldaten had de gemeente van Bronckhorst waar Vorden onder valt, flink wat kritiek over zich heen gekregen. De gemeenteraad gaf echter als reden op, zo een verzoenend gebaar te willen maken.

images

Auke de Leeuw. 

 

De rel die door het besluit van de gemeenteraad van Bronckhorst was ontstaan, valt deels terug te voeren op wat er dat jaar daarvoor was gepland; zoals gewoonlijk schrijft het Nationale Comité 4 en 5 mei elk jaar een wedstrijd uit voor wie in verband met WW II het beste gedicht zal maken. Uit de vele gedichten die dan door het comité worden gelezen, wordt dat gedicht wat het als het beste beschouwd, tijdens de dodenherdenking door de schrijver/schrijfster zelf voorgelezen. En dit zou op 4 mei 2012 ook weer zo zijn. Nu had het comité uit de vele gedichten het gedicht van de 15-jarige scholier, Auke Siebe Dirk  de Leeuw, uitgekozen. En dit gedicht week van alle andere gedichten af in deze dat Auke zijn “foute oom”, Dirk Siebe, wilde gedenken. Die was nl tijdens de oorlog lid geworden van de SS. En Auke had het volgende geschreven:

“Foute Keuze. 

Mijn naam is Auke Siebe Dirk Ik ben vernoemd naar mijn oudoom Dirk Siebe Een jongen die een verkeerde keuze heeft gemaakt Koos voor een verkeerd leger Met verkeerde idealen Vluchtte voor de armoede Hoopte op een beter leven Geen weg meer terug Als een keuze is gemaakt Alleen een weg vooruit Die hij niet ontlopen kan Vechtend tegen Russen Angst om zelf dood te gaan Denkend aan thuis Waar Dirk’s z’n toekomst nog beginnen moet Zijn moeder is verscheurd door de oorlog Mama van elf kinderen Waarvan er vier in het verzet zitten En een vechtend aan het oostfront Alle elf had ze even lief Dirk Siebe kwam nooit meer thuis Mijn naam is Auke Siebe Dirk Ik ben vernoemd naar Dirk Siebe Omdat ook Dirk Siebe niet vergeten mag worden” 

De oudoom van Auke was nadat hij eenmaal bij de SS was gegaan, naar het front in het Oosten gestuurd om er tegen de Rode Sovjet-legers te strijden, zo valt af te leiden uit het gedicht; en daar Dirk Siebe niet meer thuis kwam, wil dit zeggen dat hij ook aan het oostfront is gesneuveld. En het was nu dit gedicht wat bij o.a. het Nederlandse Auschwitz-comité in zeer slechte aarde viel. Vanwege de heisa die het Auschwitz-comité had veroorzaakt, besloot het Nationale Comité 4 en 5 mei dat Auke zijn gedicht niet voor mocht dragen. Auke vertelde daarna dat hij niemand had willen kwetsen. Zou het anders toch zijn voorgelezen dan wel er aanstalten toe zijn gemaakt, dan zou het Nederlands Auschwitz Comité de dodenherdenking hebben geboycot. https://www.nrc.nl/nieuws/2012/04/26/maker-omstreden-gedicht-ik-heb-niemand-willen-kwetsen-a1445495

dagblad-trouw

Nadere Studie van het Gedicht “Foute Keuze.” 

 

Nu is een gedicht vaak humoristisch en eenvoudig van aard. Het is dan ook niet nodig om dit te bestuderen. Maar met het gedicht van Auke ligt dit -hoe eenvoudig dit ook mag zijn- iets ánders. Het zijn nl. de woorden “vechtend tegen Russen” en “Een vechtend aan het oostfront” die hier uitspringen. Het zal uiteraard duidelijk zijn dat met deze woorden de genadeloze en wrede oorlog van Nazi-Duitsland tegen het Sovjet-Communisme is bedoeld. En Dirk Siebe, de zgn. “foute oudoom” van de nog jonge Auke, was een van die vele SS-ers die deelnamen aan een oorlog in het oosten waar de grootste wreedheden werden gepleegd.

 

Feiten die Auke (en vele anderen) Niet Weten (en die het Nederlands Auschwitz-Comité Vermoedelijk niet Wíl Weten.) 

 

Wat Auke (en dit is zeer waarschijnlijk ook van toepassing op het Nationale Comité 4 en 5 mei en mogelijk andere organisaties die bij de jaarlijkse dodenherdenking zijn betrokken) niet weet, is dat zijn oudoom en vele van zijn kameraden aan het oostfront tegen een wereldwijde communistische dreiging te kampen hadden. En dat niet alleen; deze dreiging bleek ook nog eens Joods te zijn! http://www.truthinourtime.com/2013/01/24/list-of-jews-in-soviet-russia/

 

 

De Sluwe en Ongeprovoceerde Duitse Verassingsaanval op de Sovjet-Unie: Een Mythe; Zuivering Collaborators, Denazificatie & Collectieve Schuld.

 

Een van de vele mythen betreffende de Duitse inval in Sovjet-Rusland (operatie Barbarossa op 22 juni 1941) was dat die een onverwachte verassingsaanval op een onschuldige Sovjet-Unie zou zijn geweest. De waarheid is echter dat Josef Stalin (onder Russisch-Joodse controle) destijds heimelijk bezig was de Sovjet-legers langs de grens met Duitsland (die na de opdeling van Polen door Duitsland en Rusland dwars door dit land heenliep) te verzamelen. Het doel was dat nadat de Russische legers erin geslaagd zouden zijn Duitsland te veroveren, de rest van West-Europa aan de beurt zou komen. De Duitse inlichtingendiensten kwamen er toch achter wat Stalin van plan was, dus sloeg Hitler als eerste toe. aanvankelijk waren de Duitse troepen zeer succesvol met hun opmars door Sovjet-Rusland. Bij de Slag om Stalingrad kwam echter het keerpunt en werden de Duitsers geleidelijk aan teruggedreven. Aan de andere kant van de wereld bereidden de Westerse Geallieerden zich intussen voor op Operation Overlord, de landing in Normandië op 6 juni 1944. En de afloop kennen we; uiteindelijk werd Duitsland verpletterend verslagen door een numerieke overmacht aan Geallieerde legers (van o.a. de Verenigde Staten, Groot-Brittanië, Rusland). Vervolgens vond in de nu voormalige door Duitsland bezette gebieden een grootschalige zuivering plaats van NSBers en andere collaborateurs die met de bezetter samen hadden gewerkt. Daarna begon de “denazificatie” van Duitsland; het Duitse volk diende nl. te worden“heropgevoed” en dit diende gepaard te gaan met de “collectieve schuld” die het zou hebben aan de oorlog en vnl. wat het de Joden zou hebben aangedaan. En elk jaar dat er in de landen die destijds bij de oorlog waren betrokken op verschillende tijdstippen de dodenherdenking met de daaropvolgende overwinningsdag wordt herdacht/gevierd, worden de Duitsers weer eens op de feiten gedrukt: “Het waren jullie (voor)vaderen die alleen verantwoordelijk waren voor dit afschuwelijke wereldconflict. En een deel van die voorvaderen waren onder Hitler tevens verantwoordelijk voor de Duitse dodenkampen en de holocaust. Vergeet dit nooit!” En tot op heden toe klinken deze woorden (of woorden van een andere doch gelijke strekking) de nazaten van de vaderen uit het Hitler-tijdperk als een beschuldigend klaaglied in de oren, totdat … er in eind jaren ’80 van de vorige eeuw de val van de Berlijnse Muur en de daaropvolgende geleidelijke aftakeling van het Communisme/Bolsjewisme begon en er een klein deel van de geheime Sovjet-archieven voor het publiek ter beschikking werd gesteld. En de verborgen geschiedenis die deze archieven bevatten zou (vnl. dankzij het internet) later grote delen van het publiek bereiken. En het zijn nu net déze feiten waarvan Auke en vele naderen (nog) niet van op de hoogte zijn en waarvan het Nederlands Auschwitz-comité vermoedelijk niet wíl weten…

marx_2

 

Enkele Voorheen Verhulde Feiten. 

 

We zullen nu enkele nu voorheen verhulde feiten tonen die ons een enigszins samenhangend beeld van WW II geven en waardoor er tevens de andere kant van dit laatste wereldconfict naar buiten komt.

Feit Nr. 1: De grondlegger van het Communisme/Bolsjewisme was een Russische Jood, Karl Marx genaamd. 

De man die het fundament voor het Communisme/Bolsjewisme had gelegd, was een Russische Jood die doorging onder de naam Karl Marx. Marx (die door sommigen nog altijd als de “grondlegger van de vrede” wordt beschouwd), heette eigenlijk Moses Levy Mordechai. Hij was niet de “grondlegger van de vrede” maar van het meest afschuwelijke en demonische terreurstelsel wat zowat de helft van de wereld (Sovjet-Rusland en haar sattelietstaten zoals Polen, Hongarije, Bulgarije, Tsechoslowakije, Oost-Duitsland) voor circa zeventig lange duistere jaren zou beheersen! Marx was afkomstig uit een geslachtslijn van rabbijnen die er de Talmud als hun handleiding op nahielden.

Feit Nr. 2: De overgrote meerderheid der Bolsjewistische leiders waren Joden. 

Het is nu (via het internet & social media) algemeen bekend voor velen dat de overgrote meerderheid der Bolsjewistische leiders en degenen die het Bolsjewisme financieerden, Joden waren. Hier is een videoclip van iets meer dan zes minuten waarin dit duidelijk wordt gemaakt: https://www.youtube.com/watch?v=Cw47AprdHY4 (“The Disturbing History Of Jewish Bolshevism.”) En in deze clip wordt het iets uitgebreider beschreven: https://www.youtube.com/watch?v=J4FmdCttU90 (“History of Jewish Bolshevism”.)

Feit Nr. 3: het waren de Westers-Joodse organisaties die het eerste (economische) schot afvuurden waarmee WW II eigenlijk begon. 

Terwijl Duitsland vanuit het Oosten door een dreigende Joods-bolsjewistische machtsovername werd bedreigd (wat één van de redenen was dat vele Joden in Duitsland uit invloedrijke posities werden gezet vanwege hun (mogelijke) sympathie met het Russisch-Joodse regime in Rusland), werd het vanuit het Westen (de USA) bedreigd doordat Amerikaans-Joodse organisaties een wereldwijde anti-Duitse boycot op touw hadden gezet; zij eisten dat alle Joden die in Duitsland uit strategische posities waren verwijderd, weer in hun positie terug werden geplaatst. Hitler die met zijn Nationaal-Socialisten intussen vanaf januari 1933 de wettig gekozen regering van Duitsland vormden, weigerden hier gehoor aan te geven. Een tweede reden dat de Joden uit hun posities waren gezet behelst nl. dat Duitsland er tijdens de vredesbesprekingen te Versailles in  1919 (m.b.t. haar nederlaag aan het einde van WW I) achter was gekomen dat de Geallieerden deze oorlog hadden gewonnen doordat machtige Duitse Joden erin waren geslaagd om de USA hierbij te betrekken. Duitsland wat tot dan toe zeer succesvol in de oorlog was geweest, werd uiteindelijk tóch door een overmacht aan Geallieerde strijdkrachten dankzij Amerika verslagen. Dit was uiteraard ook Hitler en de Nationaal-Socialisten niet onbekend geweest. Vandaar die “anti-Joodse” maatregelen. De Amerikaans-Joodse ondernemer en diplomaat, Benjamin Freedman, legt hier het een en ander over uit: https://www.youtube.com/watch?=rygcAoiw_II (“How International Jewry Declared “Holy War” on Germany.”)

Feit Nr. 4: Hoewel er ook nu nu nog elk jaar de holocaust die verondersteld wordt gepleegd te zijn door Hitler & de Nazi’s tijdens WWII wordt herdacht, was er al sprake van een holocaust van zes miloen in Oost-Europa in 1919. 

Op 31 oktober 1919 publiceerde het Amerikaans-Joodse blad, The American hebrew, een artikel van de hand van toenmalig gouverneur van New York, Martin H. Glynn. Het werd vlak na het einde van WW I gepubliceerd, circa iets minder dan twintig jaar voor het begin van WW II. In dit bericht onder de titel, “The Crucifixion of Jews Must Stop”, maakte Glynn gewag van zes miljoen (6.000.000) Joodse slachtoffers die vanwege de gevolgen van de oorlog onder zware omstandigheden te lijden hadden:

“From across the sea six million men and women call to us for help, and eight hundred thousand children crying for bread.”

“Six million men and women are dying for lack of the necessaries of life; eight hundred thousand children cry for bread. And this fate is upon them through no fault of their own, through no transgression of the laws of God or men, but through the awful tyranny of war and a bigoted lust for Jewish blood. In this threatened holocaust of human life, forgotten are the niceties of philosophical distinction…  ” 

“And so in the spirit that turned the poor widow’s votive offering of copper into silver , and the silver into gold when placed upon God’s altar, the people of this country are called upon to sanctify their money by giving $35.000.000 in the name of humanity of Moses to six million famished men and women.” http://www.jrbooksonline.comHTML-docs/The%20Crucifixion%20of%20Jews%20Must%20Stop.htm

Hier wordt duidelijk dat de de holocaust waarbij zes miljoen Joden het leven zouden hebben verloren dan wel in doodsgevaar verkeerden, niet haar oorsprong heeft tijdens WW II maar vlak na het einde van WW I! Dit op zich moet op z’n minst al leiden tot het stellen van kritische vragen! Heden te dage is het echter verboden aan de holocaust die tijdens WW II plaatsgevonden zou hebben, te twijfelen laat staan dat hier ook maar enige kritische vragen over mogen worden gesteld!

Feit Nr. 5: Het is nu (via het internet & social media) bekend dat 1: circa 12 miljoen Sudeten-Duitsers op wrede wijze uit hun oorspronkelijke woongebied in Oost-Europa werden verdreven en 2: dat er nadat de Russich-Rode legers Duitsland binnengetrokken waren, die miljoenen Duitse vrouwen (zelfs kinderen en ouderen) op gruwelijke wijze hebben verkracht en daarna in vele gevallen wreed hebben vermoord. Dit alles vnl. dankzij de Joodse propagandist onder Stalin, Elyah Ehrenburg. 

Hoewel dit tegenwoordig veel minder het geval is, horen we toch nog getuigenissen van hen die de oorlog hebben overleefd en dan hebben we het over de holocaust-overlevenden. In de jaren ’70 en ’80 van de vorige eeuw was dit veel vaker het geval. Waar we ook vandaag nog (en dit is dan toch alweer circa 72 jaar geleden dat dit gebeurde) weinig of niet over hebben gehoord, is het feit dat er dankzij de ophitsende haatpropaganda van de Russchisch-Joodse minister van Propaganda onder Josef Stalin circa 12 miljoen Sudeten-Duitsers uit hun oorspronkelijke woongebied er op wrede wijze werden verdreven waarbij er talloze dodelijke slachtoffers zijn gevallen. We horen (hoewel hier heel soms aandacht werd besteed door o.a. de Engelse zender, BBC), ook nu nog maar weinig over de miljoenen Duitse vrouwen (waaronder zelfs kinderen van zes jaar en ouden van dagen) op gruwelijke wijze werden verkracht en daarna wreed vermoord door de Russische Sovjet-legers nadat die eenmaal voet op Duitse bodem hadden gezet. En de reden dat de Sovjet-soldaten zich aan dergelijke ronduit waanzinnige misdaden te buiten gingen, was te danken aan één man: Elyah Ehrenbrurg. Via zijn opruiende en ophitsende propagandaverhalen wist hij de Russische militairen (en vnl. de Turks-Mongolen die de achterhoede van de Russische krijgsmacht vormden) zover te krijgen dat die de meest gruwelijke misdaden tegen de Duitse burgerbevolking begingen. Eherenburg’s ophitsende haatpropaganda werd onder de Russische legers verspreid via miljoenen folders en via radioluidsprekers. Nochtans moeten we ook de dag van vandaag nog aanhoren dat de holocaust wat het kwaad betreft, de enige en unieke gebeurtenis zou zijn geweest. Nu, wat schreef en verkondigde Ehrenburg nu precies over de in zijn ogen verachtelijke Duitsers? Lees maar mee:

“The Germans are not human beings. From now on the word ‘German’ is the most horrible curse. From now on, the word “German’ stikes us to the quick. We have nothing to discuss. We will not get excited. We will kill. If you have not killed at least on German a day, you have wasted that day … If you cannot kill a German with a bullet, then kill him with your bayonet. If your part of the front is quiet and there is no fighting, then kill a German in the meantime … If you have already killed a German, then kill another one. The is nothing more amusing to us than a heap of German corpses. Don’t count the days, don’t count the kilometers” (die je aflegt gedurende je opmars door het Duitse rijk). “Count only one thing: the number of Germans you have killed. Kill the Germans!..- Kill the Germans! Kill!” 

Let wel, hij had het niet slechts over de leden van de Duitse legers (wat sowieso al vreselijk zou zijn geweest), hij had het hier over de Duitse burgerbevolking in haar geheel! 

34-e1415745622442

 

Een Memorial Ter Ere van de “Geweldige Prestaties” van het Rode Sovjet-leger Tijdens WW II. 

 

In juni 2012 bracht de huidige president van de Russische Federatie, Vladimir Putin, een staatsbezoek aan Israël. Daar werd ter ere van het Rode Leger een memorial (herdenkingsmonument) onthuld, het “overwinningsmonument genaamd. De onthulling en de daarmee gepaardgaande ceromine van dit gedenkteken vond plaats in Netanya. Twee jaar daarvoor had Benjamin Netanyahu een staatbezoek aan Rusland gebracht waarbij de oprichting voor een monument ter ere van het Rode Leger door hem werd geopperd tegenover Putin. Tijdens het samenzijn van Putin en Shimon Peres (die toen nog leefde), zei de laatste dat dit een gelegenheid was om het Rode leger te danken voor haar inzet. Verder zei hij dat als het Rode Leger het “nazi-beest” niet zou hebben verslagen, het te betwijfelen zou zijn of zij (waarmee Peres op zichzelf en Putin doelde) er nog wel zouden zijn. Beiden waren het er over eens dat het Rode Leger de wereld had gered. http://www.jpost.com/Diplomacy-and-Politics/Putin-Peres-unveil-Netanya-memorial-honoring-Red-Army

Het samenzijn tussen Putin en Pers moet ongetwijfeld zeer optimistisch en opgewekt zijn verlopen: Hulde aan het Rode Sovjet-leger wat Rusland (en de wereld) van een zo grote dreiging als de Nazi’s eens vormden, had bevrijd! Maar … geen woord over de gruwelijke misdaden die dit “humane Sovjet-leger” tijdens WW II in Duitsland tegen de Duitse bevolking was gepleegd; geen woord over de monsters van Joodse Bolsjewisten die voordat Hitler ten tonele zou verschijnen al miljoenen en miljoenen Russische hulpeloze slachtoffers naar de andere wereld hadden geholpen! Hoewel … tijdens een speech tegenover een Joods prominent publiek had Putin er zich eens over uitgelaten dat 80-85% van de Bolsjewisten Joden waren! https://www.youtube.com/watch?v=j6p1zxKnDeM

 

Duitse Compensatie voor Joodse Slachtoffers: Een Jarenlange Traditie. 

 

In 1952 werd er een overeenkomst tussen (West)-Duitsland en Joodse organisaties gesloten waarbij Duitsland compensatie zou verrichten aan (hoofdzakelijk) Joodse organisaties en holocaust-overlevenden dan wel hun nabestaanden. Tot nu toe (en dan schrijven we 2012) heeft Duitsland al zeventig miljard euros aan schadevergoeding via Joodse organisatie aan het uitgekeerd. En hoewel de meeste holocaust-overlevenden inmiddels zijn overleden, houdt dit maar niet op! Het is nu een jarenlange traditie geworden. http://www.dailymail.co.uk/news/article-2233469/Germany-expands-compensation-Nazi-victims.html

 

Geen Compensatieregeling voor (de nabestaanden van) Duitse burgerslachtoffers & Sudeten-Duitsers

 

 Maar daarnaast … ís er ooit eens een financiële regeling tussen de Russische Federatie en Duitsland overeengekomen om eens de nabestaanden van de miljoenen Duitse burgerslachtoffers die op gruwelijke wijze door het Rode Leger zijn uitgemoord? Niet dat we weten! En de nabestaanden van de circa 12.000.000 Sudeten-Duitsers die zonder enige gewetenswroeging van huis en haard werden verdeven, hebben die dan wel hun nabestaanden al enige compensatie ontvangen? Wederom: níet dat we weten! En houdt er goed rekening mee: al de ellende die zowel tíjdens en ná WW II plaats heeft gehad, zijn eigenlijk het gevolg dat er in 1917 door de Russische Revolutie (uh, oh, correctie, Joodse Revolutie), een bende van Joodse massamoordenaars aan de macht in Rusland waren gekomen! En die kwamen daar niet per toeval aan het bewind; het waren Westers-Joodse superbankiers zoals Khun Loeb & Co en Jacob Schiff, die deze revolutie en alles aan verschrikkingen die erop zouden volgen mogelijk maakten door hun schier onuitputtelijke financiële middelen! http://www.spiegel.de/international/europe/revenge-on-ethnic-germans-czech-town-divided-over-how-to-comemmorate-1945-massacre-a-646757.html Zie ook: news.bbc.co.uk/2hi/europe/3466233.stm

 

Vergoeilijken, Verbloemen, Bagatelliseren en Verzachten. 

 

De gebeurtenissen zoals hierboven beschreven, zijn wáre feiten die niet ontkend noch verloochend kunnen worden. Nu hebben we al aangegeven dat dit alles geen (of  daar waar dit wél het geval mocht zijn, in ieder geval maar weinig) aandacht heeft gekregen in de media. Doch daar waar dit heel soms wél het geval mocht zijn, gaan Joodse organisaties en Israël-sympathisanten (zoals bijvoorbeeld de christenzionisten dit ook zo goed kunnen) over tot een bepaalde tacktiek; zij nemen dan hun toevlucht tot het vergoeilijken, verbloemen, bagatelliseren en verzachten van al het enorme kwaad wat door Joodse Bolsjewisten in het verleden is gepleegd. Het eindresultaat dat hieruit voortkomt, is dan als volgt:

“Ja, dat ís nu allemaal wel zo, het wás ook vreselijk, maar … de Joden werden door de hele geschiedenis heen al buiten hun schuld vervolgd door anti-Semitische groeperingen en regeringen, dus is het allemaal wel ergens te begríjpen.! (Of woorden van gelijke strekking.)

En … voor een klein deel hebben zij gelijk; vele Joodse medemensen zijn zoals bekend het slachtoffer geworden van de Nazi’s. En we zeggen ook niet dat Adolf Hitler, Himmler, Goering en andere top-Nazis ook geheel onschuldig zijn geweest. Maar waar het om gaat is dat het Joodse organisaties zijn die voor ons willen bepalen wat er volgens hen wél en níet zou hebben plaatgevonden gedurende WW II. En zij hebben bepaald (en doen dit nóg) dat Hitler en zijn Nationaal-Socialisten historisch gezien het ultieme kwaad zijn  geweest welke in de annalen der menselijke geschiedenis zijns gelijke niet kent. De grootschalige misdaden door Joodse Bolsjewisten werden (en worden nu nóg) door hen handig onder het tapijt der vergetelheid geschoffeld. En daar waar tegen alle verwachting tóch het een en ander door de gevestigde media en pers het grote publiek mocht bereiken, wordt dit zoals al gezegd, vergoeilijkt, verbloemd, gebagatelliseerd en verzacht. 

CommunismISJudiasmMeme-1

 

De Holodomor Gebagatelliseerd. 

 

Een goed en zuiver voorbeeld van het verbloemen van een van de masale tragedies die Joodse Bolsjewisten op hun geweten hadden, is het verbloemen en bagatelliseren van de Holodomor. Enige tijd geleden had Abraham Foxman, de directeur van de Joodse Anti-Defamation League (ADL), een bezoek gebracht aan de Oekraïnse overheid. En daarbij had hij een bepaald doel voor ogen. Dit had te maken met de Holodomor, een uithongeringstacktiek door Joodse Bolsjewisten onder leiding van Stalin om daarmee de nationale trots van de Oekraïnse bevolking mee te breken opdat die zich zou onderwerpen aan het Russisch-Joodse Rode Terreurregime in Moskou. Dat had er kennelijk geen succes mee gehad de Oekraïners hun nationale gezindheid te ontnemen door andere onderdukkingstreken dus greep die terug op een oud en beproefd middel: het gestadig uithongeren van de Oekkraïnse bevolking door een omvangrijke hongersnood te creeëren. Deze vorm van terreur heeft ertoe geleid dat er miljoenen boeren een geleidelijke doch zekere hongerdood stierven. Nu waren Foxman en zijn ADL er ook wel goed van op de hoogte wat er zich aan ellende in Oekraïne had afgespeeld. En dit had hem er uiteindelijk toe gebracht met een delegatie even langs te gaan bij de Oekraïnse regering. En Foxman (een soort van Joodse kruisvaarder die zich in zegt te zetten voor de strijd tegen álle vormen van anti-Semitisme en racisme én een vurige pleitbezorger van de half-Bolsjewistische staat, Israël) had de overheid in Oekraïne iets mee te delen: De Holodomor mocht in genen dele worden vergeleken met de holocaust! Deze twee gebeurtenissen waren daarnaast niet aan elkaar gerelateerd. De holocaust was immers (in zijn ogen althans) een tragedie die wat omvang en verschrikking betreft, haar gelijke niet had met wélke andere historische tragedie dan ook, inclusief de Holodomor! https://eastsidehunkey.wordpress.com/2014/08/12/foxman-adl-holodomor-deniers-trying-to-bully-christian-ukrainians/

Het zal duidelijk zijn dat informatie als dit niet te zien zal zijn over de TV of in de kranten. De huichelarij die er bij Foxman vanaf druipt is gewoon onvoorstelbaar! En van tijd tot tijd krijgen we te horen dat hier of daar het “anti-Semitisme” (weer maar eens!) toeneemt. En altijd zijn we weer verplicht aan te horen dat hier maar geen verklaring voor zou zijn. Of … misschien tóch wel; het zou volgens Joodse organisaties een “irrationele ziekte bij de niet-Joden zijn.” En het is dít wat we steeds weer te horen krijgen vnl. als het over Hitler en de holocaust gaat. Maar hiermee wordt de Holodomor gewoon gebagatelliseerd. Wordt dit (door wíe en wáár dan ook) door anderen gedaan met de (vermeende) holocaust, dan horen we weer eens via de liegende fake news-media dat er hier of daar weer eens “holocaust-ontkenners” aan de gang zijn (geweest.) .

Holodomor_c96c7a_6205939

funnyjunk.com

 

Wel, Vergeet het Maar. 

 

Tegenwoordig wordt er in Oekraïne ieder jaar op 27 november een deel van de Holodomor herdacht: die van 1932-1933. Nu was Shimon Peres (destijds president van Israël) in juni 2010 op staatsbezoek in Oekraíne. Voor het Oekraïnse parlement gaf hij een speech. En hij had o.a. een wijze raad voor de Oekraïners:

“Als mij gevraagd werd de Oekraïners van advies te dienen,” zo zei hij, “zou ik zeggen: vergeet de geschiedenis. De geschiedenis is helemaal niet belangrijk.” https://www.unian.ua/politics/429770-prezident-izarjilyu-radit-ukrajintsyam-zabui-svoyu-istoriyu.html

Nu is dit een Oekraïns-talige site. Het is allemaal zeer moeilijk zo niet onmogelijk te lezen. Om die reden hebben we er maar de automatische vertaalmachine in de rechterbovenbalk bijgehaald.  En zo weten we wat hij destijds heeft gezegd. Met het “vergeten van de Oekraïnse geschiedenis” heeft Peres tevens duidelijk gemaakt dat dan ook maar de Holodomor moest worden vergeten! Wat Peres destijds zelf schijnt te hebben vergeten, is zijn eigen bijdrage aan de onderdrukking van de Palestijnen. En wat hij nooit vergeten zal hebben, is de holocaust! Op woensdag 28 september is hij overleden. Onder grote belangstelling van o.a. verschillende staatshoofden (ook de Nederlandse premier, Mark Rutte, was aanwezig) werd hij gehuldigd en geprezen. https://tinthor.org/2016/10/02/shimon-peres-requiem-voor-een-joodse-massamoordenaar-hoe-wereldleiders-een-gewetenloze-moordenaar-huldigden-een-stuk-geschiedenis/

 

De Feiten voor Ogen Houden. 

 

Nu nog even terug naar Vorden en het Nederlands Auschwitz Comité. Mochten de leden van dit comité in de toekomst weer eens herrie gaan maken over wie er nu wél en wie níet een gedicht voor mag dragen tijdens de dodenherdenking en begraven Duitse militairen beslist niet mogen herdacht met de overige slachtoffers van WW II, dient men hen de hier bovenstaande feiten voor ogen te houden! Aangezien we een liegende en waarheidsverdraaiende media en pers hebben, zal dit echter niet gauw of zeer waarschijnlijk helemaal niet gebeuren! En wat Auke de Leeuw betreft, die mag zich afvragen of zijn oudoom wel wérkelijk “fout” zou zijn geweest daar hij en talloze andere Duitse militairen te strijden hadden tegen het grootste kwaad wat destijds opgekomen was en wat vlak na de oorlog ook een groot deel van Oost-Europa zou bezetten. Daarnaast blijken de grootschalige massamoorden waarvan de Duitsers verweten wordt, die in de Sovjet-Unie te hebben gepleegd, door Stalin’s eigen NKVD te zijn begaan. De massamoord op Poolse intellectuelen en militairen door de terreurpolitie van Stalin in het woud van Katyn is hier slechts een van de vele voorbeelden van. En daar waar er zich onder bepaalde onderdelen van de Duitse Wehrmacht  excessen tegen Russische soldaten voordeden, was dit bijna altijd het resultaat van de enorme massagraven die door hen werden ontdekt: hulpeloze slachtoffers van Stalin’s wrede en moorddadige beleid. En ook de getuigenissen van overlevende Russische burgers die het commando van de wehrmacht de verschrikkingen verhaalden over hun vermoorde familieleden, vrienden en kennisen; over de Holodomor; over de gedwongen onteigening van al hun graan en vee. Nee, na al hetgeen we hierboven hebben beschreven, hoeft Dirk Siebe beslist geen “foute oudoom” te zijn geweest. En het is helemaal schandalig dat het Auschwitz Comité Nederland Auke “..een nazaat van een oorlogsmisdadiger” te noemen “waarvoor geen enkel excuus te bedenken is om hem een platform te geven.” Nee, laten de leden van dit comité (en voor hetzelfde geld het CIDI) maar eens gaan kijken naar wat de Joodse Bolsjewisten destijds in Rusland en haar satellietstaten allemaal aan genocides hebben gepleegd. En nu we weten wát er zich destijds allemaal heeft voorgevallen aan verschrikkingen en gruwelen, is het eigenlijk de vraag: had het Auschwitz Comité Nederland wel een podium mogen worden aangeboden! 

images (9)

 

Ton Nuiten – Zaterdag 6 mei 2017.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Wim Aantjes (met zijn Nazi-verleden) , Marcus Bakker (de “doorgewinterde Stalinist”), de Joodse Bela Kun, Mátyás Rakosi en de Hongaarse (Anti-Joodse) Opstand van 1956

Tijdens het surfen over het internet, kom je af en toe dingen uit het verleden tegen (dat is: gebeurtenissen die in Nederland voor kortere of langere tijd voor onrust hebben gezorgd.) Een van deze voorvallen was de Zaak-Aantjes. En die had te maken met het lidmaatschap van Willem Aantjes (eens fractievoorzitter van het Christelijk Democratisch Appél (kortweg het CDA genaamd) bij de Landstorm Nederland; de Landstorm Nederland was een afdeling van de Waffen-SS, die opgericht was om te worden ingezet tegen verzetstrijders en de troepen der Geallieerden. De vraag is nu, hóe is deze affaire (die in hogere politieke kringen al langer bekend was) nu precies aan het licht gekomen?

 

Wim Aantjes, de Neutronenbom & de NAVO. 

 

Op maandag 6 november was bekend geworden dat Aantjes zich in oktober 1944 vrijwillig had aangemeld voor de Landstorm Niederland. De krant, De Waarheid, beschreef de verontwaardiging die er destijds in Nederland heerste na het openbaar worden van het lidmaatschap van Aantjes bij de Waffen-SS. En het Limburgs Dagblad wist later te melden dat Aantjes zijn politieke functies had neergelegd nadat hij in de Schepezaal van Nieuwpoort zijn uittreding uit de politiek had aangekondigd. Nu was het plan om Aantjes’ lidmaatschap bij de Waffen-SS aan de wereld te onthullen, niet bepaald uit de lucht komen vallen. Het was niet zo dat men na langdurig zoeken en speuren er eenmaal achter was gekomen dat Aantjes er een “besmet verleden” op nahield; in hogere ploitieke kringen was dit zoals gezegd, al langer bekend. Maar…waarom werd diens lidmaatschap uit het verleden juist nu in de openbaarheid gebracht? Wel, dit is eigenlijk terug te voeren op wat o.a de Leidsche Courant van woensdag 27 september 1978 wist te melden; Aantjes had zich nl. stevig verzet tegen de komst van de plaatsing van de neutronenbom vanuit de Verenigde Staten in Nederland. Mocht de NAVO hierin instemmen, dan zou Nederland zich op haar lidmaatschap bij de NAVO moeten beraden. Aantjes en het CDA vonden dat het lidmaatschap van Nederland dan maar ter discussie zou moeten worden gesteld. Nu waren er bepaalde elementen binnen de Nederlandse plitiek die hier nu niet bepaald gelukkig mee waren. Aldus achtten zij de tijd gekomen het lidmaatschap van Aantjes bij de Landstorm Nederland wereldkundig te maken. En op deze wijze is de hele zaak in Nederland aan het rollen gebracht. Aantjes moets vervolgens het veld ruimen waarna het CDA weer geduldig en slaafs aan de leiband van de NAVO was gaan lopen. https://gerard1945.wordpress.com/author/gerard1945/page/14 (“Het ter discussie willen stellen van het NAVO-lidmaatschap kwam Aantjes duur te staan.”)

 

Aantjes en Diens Motie tegen de Neutronenbom: Een Positieve Impuls aan de Ontwapeningsgesprekken & een Positief Gebaar van het Warschau Pact. 

 

De reden dat Aantjes (en het CDA) met de motie tegen de komst van de neutronenbom kwamen, was dat zij hiermee een stimulans aan de ontwapeningsgesprekken tussen “Oost en West” wilden geven; zou de komst van de neutronenbom worden afgewezen, dan zou dit een positief gebaar van het Warschau Pact op kunnen leveren waardoor de gespreksonderhandelingen positiever zouden verlopen. Al op 28 februari 1978 had het CDA (wat eigenlijk een fusie was tussen de Katholieke Volkspartij (KVP), de Anti-Revolutionaire Partij (AR) en de Christelijke Historische Unie (CHU) in een motie aangegeven dat van plaatsing van Neutronenbommen in Nederland moest worden afgezien. Het was de Partij van de Arbeid (PvdA), die de motie vanaf het begin verworpen had. Aanvankelijk waren de Communistische Partij Nederland (CPN), de Pacifistische Socialistische Partij (PSP) en de Politieke Partij Radicalen (PPR) voor de motie. Na een wijziging van de motie die later opnieuw werd ingediend, waren de CPN en overige partijen,  hierop tegen en zouen dan ook tégen stemmen. Later kwamen er twee “informanten” op de proppen en vertelden het Rijksinstituut voor Oorlogsdocumentaire (RIOD) waarvan Loe de Jong voorzitter was, dat Aantjes tijdens WW II lid geweest was van de Landstorm Nederland.

25103136191_c051d08d9e

 

Vrijwillige Dienst? 

 

Officieel heette het dat aantjes zich vrijwillig opegeven zou hebben als lid van de Landstorm Nederland. Het is echter zeer waarschijnlijk dat Aantjes gedwongen naar Duitsland werd uitgezonden om er eerst als postbode actief te zijn; het zou hier dan te maken kunnen hebben met de Arbeitseinsatz. Het plan van Aantjes zou het volgende kunnen zijn geweest: nadat hij eenmaal gedwongen naar Duitsland was uitgezonden, begon hij plannen te bedenken hoe weer snel naar Nederland te komen. Een van de mogelijkheden die hij voor zich zag, was dat hij zich bij de Waffen-SS aan zou melden, naar Nederland teruggestuurd zou worden en eenmaal hier opgenomen zou zijn in de Landstorm, hij dan dienst zou weigeren. Dit zou dan weer resulteren in gevangenisstraf. Na later vrijgelaten te zijn, zou voor hem hiermee de kous af zijn. Tijdens de naoorlogse zuiveringen die in Nederland plaatshadden (te denken valt o.a. aan de vele NSBers die er destijds werden opgepakt en gevangengezet en de zgn. “moffenmeiden” die tijdens de bezetting relaties hadden aangeknoopt met Duitse militairen), had Aantjes dit ook als zodanig erkend. Destijds zag men er geen noodzaak in, hem hiervoor te straffen. Hij was om het zo maar eens te zeggen, een niet-actief lid van een vijandige organisatie geweest. Daarnaast waren het zijn motieven die van belang waren; Aantjes was immers geen lid van de Landstorm geworden om er de vijand een dienst mee te bewijzen. Zijn enige verlangen was om snel weer naar Nederland terug te kunnen keren en het lidmaatschap bij de Landstorm zou hem hierbij goed van dienst zijn. Nochtans was dit geen reden om Aantjes als politicus te handhaven. Na flink onder vuur van de verschillende politieke partijen te hebben gelegen, stapte hij noodgedwongen op. Dat Aantjes noodgedwongen naar Duitsland uitgezonden was (en dus niet op vrijwillige basis), valt op te maken uit het boek, “Nooi op de Knieën. Marcus Bakker (1923-2009) communist en parlementariër” van Leo Molenaar. (hoofdstuk 8: “Analyticus en Gewaardeerde Nestor (1977-1982)” https://books.google.nl/books?isbn=9460039650

 

Seiss Inquart & de Oprichting van het Vrijwilligerslegioen Nederland. 

 

In juli 1941 werd door Seiss Inquart, de Reichskommissar für die Niederländischen Gebieten , onder opperbevel van generaal Seyffardt, het Vrijwilligerslegioen Nederland opgericht. De leden die uit een bonte verzameling mannen bestond (NSBers, leden van het Nationaal Front, de W.A. etc.) kregen allen een Duitse opleiding. Die scheen velen van de leden echter niet goed te bevallen en al spoedig kwamen er talloze klachten bij de NSB (die zelf bij de oprichting van dit legioen betrokken was geweest) binnen, Het gevolg was dat Anton Mussert, de leider van de NSB, uitte zijn ongenoegen over de opleiding in september 1941 in Berlijn via een protest. Dit resulteerde erin dat het Mussert werd toegestaan een eigen afdeling voor WA-mannen te creeëren Degenen die af wilden zwaaien, zouden naar Nederland terug kunnen keren en men zou zich ook aan kunnen sluiten bij een afdeling van de Waffen-SS. http://www.dbnl.org/tekst/sjenoo1dagb01_01/.pdf (“Dagboekfragmenten 1940-1945”, (blz. 125 voetnoot.) Het is dit laatste wat Aantjes in gedachten zou hebben kunnen gehad: na gedwongen actief te zijn als postbode in Duitsland zou hij zich hebben aangemeld bij een afdeling van de Waffen-SS waarna hij terug in Nederland naar de Landstorm zou kunnen zijn verwezen.

 

Marcus Bakker & de CPN. 

 

Onder degenen die openlijk hun afkeer tegen Aantjes en diens lidmaatschap bij de Landstorm uitspraken, bevond zich Marcus Bakker, fractievoorzitter van de Communistische Partij Nederland. Wát hij tijdens zijn betoog over Aantjes allemaal vertelde, kunnen we ons helaas niet meer herinneren. Bakker begon zijn betoog in ieder geval met de woorden, “Germaanse SS, meneer de voorzitter, wát is nu Germaanse SS”, waarmee hijn zijn verachting voor Aantjes duidelijk liet blijken. Maar wat ook toen al voor de gehele Nederlandse politiek duidelijk had moeten zijn, was dat Marcus Bakker en zijn CPN de vertegenwoordigers waren van een van de meest huiveringwekkende en demonische regeringstelsels die de wereld tot dan toe ooit had gekend: Het Russische Bolsjewisme! De miljoenen en miljoenen slachtoffers waar dit demonische stelsel verantwoordelijk voor was, deden alles waar Adolf Hitler en de Nazi’s verantwoordelijk voor waren (inclusief de “holocaust”, ronduit verbleken! Daarnaast had het Nazi-stelsel het maar circa twaalf jaren weten vol te houden voordat het voorgoed tijdens de Duitse nederlaag tenonder ging in 1945. Het Bolsjewistische regime in Rusland en haar communistische lidstaten had het echter weten vol te houden vanaf de Russische Revolutie in oktober 1917 tot november 1989. Het Bolsjewisme werd zoals nu welbekend is, ook in andere landen vertegenwoordigd door communistische partijen (de Verenigde Staten, Frankrijk, België etc.) Daarnaast was Bakker een doorgewinterde Stalinist; hij dulde geen kritiek op het Bolsjewistische regime in Moskou! En in 1956 vond er in Hongarije eenmassale volksopstand plaats tegen het Hongaars-communistische regime; Hongarije was in die tijd een van de Sovjet-statellieten. Die werd voorafgegaan door een opstand in het Poolse Poznan. Na de herovering van Polen op de Duitsers door het Russich-Rode Leger was ook dit land een Sovjet-satellietstaat geworden. Marcus Bakker gaf in die tijd tijdens het bloedige neerslaan van deze opstand luidkeels zijn goedkeuring en schreef in het blad De Waarheid, dat hij hoopte dat er met dit “gespuis” (waarmee hij de bevolking bedoelde) spoedig zou worden afgerekend. In de Tweede Kamer is er een zaal die uit respect voor Bakker naar hem is vernoemd, de Marcus Bakkerzaal. Marcus Bakker die op 24 december 2009 overleed, werd op 12 januari in 2010 met eerbied herdacht. https://nl.wikipedia.org/wiki/Marcus_Bakker

 

De Hongaarse Opstand: Een Anti-Joodse Opstand.

 

Maar wát was dit nu precies voor een volksrebellie, die Hongaarse opstand in 1956? Officieel heet het dat de Hongaarse bevolking het communistsiche juk van zich af wilde werepen daar het verlangde naar ware vrijheid en vrede. En dit is uiteraard waar. Maar er is ook iets wat er ons níet over is verteld: De Hongaarse Opstand was een volksrebellie gericht tegen een Joods-Bolsjewistisch regime onder leiding van de Hongaarse Jood, Mátyás Rákosi! We heben hier het volgende over gevonden; het is een beoordeling van Charles Lutton over wat David Irving, een bekende revisionist, over de Hongaarse Opstand had geschreven:

“As we know, at Yalta in 1945 that champion of universal brotherhood and democracy, Joseph Stalin, affirmed with his fellow champions Franklin D. Roosevelt and Winston Churchill “the right of all peoples to choose the form of government under which they will live.” Elections did take place in Hungary in November of that year, with the local Communists and Social Democrats obtaining only seventeen per cent of the votes. (The people of Hungary had not forgotten the short-lived Communist regime by Bela Kun [“Cohen”] that had drenched the country in blood before being overthrown by popular forces in 1919.) Failure at the polls in 1945 did not faze the Reds who set about to undermine the Hungarian Republic. After all, the author reminds his readers, “The whole Communist advance is based on conspiracy and intrigue, and Party members relish and revel in it.” By the end of 1947, the Communists, backed by Stalin’s Red Army, aborted the fledgling Republic. 

To run his Hungarian Satrapy, Stalin picked one Mátyás Rakosi (born “Roth”), described by Irving as “an ugly Jewish dwarf” who had “the tact of a kosher butcher.” Irving, not one who fear an awkward truth, discovered that the Communist regime and its terror machinery was viewed by the Hungarian people -and, it turns out, the U.S. Department- as being almost entirely in the hands of Jews. A “Jewish Quartet” ruled the country: Rakosi, Ernest Gero (born “Ernst Singer”), Michael Farkas (“Wolf”) the defense minister, and Joseph Rivai, minister of propaganda. The AVH, dreaded equivalent of the NKVD, was headed by a creature who went under the name of Gabor Peter, but had been born as “Benjamin Auschpitz.” Peter (sic) staffed the AVH with fellow Jews. Irving points out that “The regime’s high Jewish profile caused deep resentment.”  He cites the work of an American sociologist, Jay Schulman, who interviewed many Hungarian refugees after the events of 1956 and found that “the Communist leaders were perceived as Jews by almost 100 percent of the people we have seen.” http://www.ihr.org/jhr/v05/v05p411_lutton.html (vetdruk toegevoegd)

soviet-union-jew-62-million-bo23lshevik-communist-marxist-lenin-stalin

 

Wie was Bela Kun? 

 

Nadat Wladimir Lenin, Leon Trotsky (Lev Bronstein) en andere Joodse leiders de macht in Ruslang hadden gegrepen, maakte Lenin duidelijk dat zo spoedig als zij in Rusland vast in het zadel zouden zitten, het Communisme geëxporteerd moest worden naar het buitenland. Naast Duitsland, Spanje etc., was er nog een ander land wat enkele jaren later de “zegeningen” van het Communisme mee zou maken, Hongarije. Na WW I werd Hongarije geregeerd door graaf Karoly, iemand met een zwak karakter. Bela Kun, een door Lenin eigenhandig uitgekozen Jood, werd er later op uitgestuurd om Hongarije middels het Communisme te “bevrijden.” Hij kwam echter voor korte tijd in een cel in Hongarije terecht. Tijdens Kun’s verblijf in de gevangenis, ontving Karoly slecht nieuws; tijdens de onderhandelingen te Versailles was nl besloten Hongarije op te delen onder Tsjechoslowakije, Roemenië, Joegoslavië en Oostenrijk. Hongarije zou zelf nog maar over een derde van haar eigen gebied beschikken terwijl grote delen van de Hongaarse bevolking met de opgedeelde gebieden onder vreemd bestuur terecht zouden komen. Karoly raakte hier zo van streek dat hij Bela Kun liet komen, hem het bestuur over Hongarije in handen gaf en hijzelf de vlucht nam. Kun liet er vervolgens geen misverstand over bestaan over wat hij met het Hongaarse volk zou gaan doen: “We moeten de tegen-revolutie verdrinken in bloed”, zo riep hij uit. En met Szamuelly, zijn rechterhand, trok hij erop uit om zijn  gruwelijke plannen te realiseren. De rechtbanken in Hongarije werden vervangen door Revolutionaire Tribunalen. Zij die (voor wat dan ook) waren aangeklaagd, kregen een minuut de tijd om zich te verdedigen; de rechter hield hierbij zijn horloge nauwkeurig in de gaten. Als het een doodsvonnis betrof, werd dit onmiddelijk voltrokken. Verder werd er het privébezit afgeschaft. Szamuelly had intussen zijn eigen methoden bedacht waarmee hij met “anti-revolutionairen” af zou rekenen. Daartoe had hij de beschikking over een roodgekleurde trein. Hierin werden door hem en zijn Joodse medewerkers Boeren, landbouwers werden erin ter dood veroordeeld en moesten hun eigen graf graven voordat die zouden worden geëxecuteerd. Anderen werden in het bijzijn  van hun gezin en familes met een strop om de nek gedwongen van tafels te springen. Aarzelden zij te springen, dan werden zij door Szamuelly’s mannen “aangemoedigd” met bayonetten. In Szolnok, werden vierentwintig mensen in opdracht van Szamuelly zonder vorm van proces vermoord. Het Hongaarse leger werd “gedemocratiseerd” en de officieren er van werden uit hun rang gezet of geëxecuteerd. En vele andere gruwelen pleegden zij. Nadat de Rode Terreur in Hongarije enige maanden aan de gamg was geweest, trokken de Roemenen het land binnen waarna die het regime-Kun ten val brachten. Kort nadat die weer waren vertrokken, was Sir Philip Gibbs in Hongarije aangekomen. Hij wilde informatie over wat er na WW I en onder het regime-Kun in Hongarije plaats had gevonden. Hij vertelde het volgende:

“I sat at luncheon with some charming women and gay, good-looking men who had been officers in the Hungarian army. Suddenly they began to talk about Jews. Those charming ladies lost their charm for a littel while. Their eyes burnt with an inner fire of hatred and loathing. One of them became white to the lips when she told me what she thought about Jews … I like Jews. I have a deep admiration for their race, for many fine qualities in their character. But I can understand why Hungarian women have no love for Jews. Bela Kun was a Jew. His friends (co-rulers) were Jews. They did atrocious things…” 

Later zouden de Hongaren onder leiding van Admiraal Horthy zich bloedig wreken op de Joden die achter waren gebleven.We moeten begrijpen dat de bovengenoemde misdrijven door Kun, Szamuelly en de andere Joden slechts een fractie waren van wat zij gedaan hadden: Vrouwen werden door hen verkracht en vermoord, mannen gemarteld en vermoord, het Christendom werd er door hen belachelijk gemaakt en bespot, de pers werd door Kun en de zijnen niets slechts de vrije hand gegeven, die begon o.a. pornografie en andere oreine zaken te publiceren. Nadat Horthy met zijn legereenheden binnen waren getrokken begonnen die met wat ook wel de “Witte Terreur” wordt genoemd; zij doodden allen die zich tijdens het regime van Kun ernstig hadden misdragen. Gibbs vertelt hier het volgende over:

“There is one scene which one would like to leave unwritten but which is written in blood … Jews of Budapest who had been favoured by Bela Kun, who had wagged their hands when their bright young men had come to power, were not left with the little treasures taken from other people’s houses; outside the Dana Palots there rose screams of terror and the sound of shots. It was an act of revenge by Hungarian officers for many cruelties inflicted on their mothers and sisters and for murders, robberies and outrages.” (vetdruk toegevoegd)

Wat was nu de reactie van het Hongaarse volk op deze strafexpeditie? Gibbs die zoals gezegd hier getuige van was, zegt er hier dit over:

“I saw Admiral Horthy in procession to the House of Parliament; some of the officers who had ridden into Budapest with him were in Hungarian uniforms with loose-sleeved dolmans with high white plumes … Thousands of school children came scattering flowers in the old costumes of their race. Bands were playing Hungarian marches … a little lady by my side said: “We shall never forget, never! There are things which we can never forgive. We belong to a fighter race … We shall get our people back, and our lands, if we have to fight with our finger-nails.” 

Vanwege de opdeling van Hongarije onder de genoemde landen waartoe tijdens het Versaillesverdrag toe was besloten, kwam met het terugverkrijgen van geheel Hongarije door de Hongaren weinig of niets terecht; het land kon slechts voortbestaan middels een grote lening. Die werd hen ook gegeven onder voorwaarde echter dat de opdeling ( en de daardoor nieuwe ontstane grenzen) door Hongarije zouden worden erkend. Aldus werd Hongarije d.m.v uithongering door het Versaillesverdrag tot onderwerping gedwongen. Veel later zou de Hongaarse premier, Ferenc Nagy, in 1950 in een van de edities van de Saturday Evening Post, een artikel schrijven onder de titel, “How The Russians Stole My Country”, waarin hij het volgende schreef:

“In the chaos following the First World War, communists under Bela Kun set up a regime which lasted for several months. It was a rule of such terror that communism was thereafter outlawed in Hungary for twenty-five years. Many Hungarian communists made their way to Moscow. They came back to us later – with the Russian armies.” 

(Bron: “Indictment” van Dorothy Stuart-Russell (Omni Publications) 1990, (hoofdstuk 9, “Hungary’s Brief Communist Interregnum”, blz. 86-96)

En nadat die eenmaal waren  teruggekeerd, werden er de Jood, Mátáy Rakosi, met zijn mede-Joden er als heersers aangesteld zoals al eerder gezegd. En dit leidde zoals we hebben gezien tot de Hongaarse Opstand in  1956 die echter bloedig werd neergeslagen. En hier was Marcus Bakker van de CPN beslist niet ongelukkig mee! Hier is nog een interessante videoclip over David Irving die er de Hongaarse Opstand als een anti-Joodse opstand bespreekt: https://www.youtube.com/watch?v=spBZR6_-T0k (“David Irving The 1956 Hungarian Uprising Jewish Mentality!”)  En hier is een korte biografie over Bela Jun: https://holodomorinfo.com/glossery/jewish-bolshevik-murderers/bela/kun/

naples_1956memorial2

 

Het Blad Elsevier & Markus Bakker. 

 

Op 2 maart 2015, publiceerde Gerry van der List, een artikel in het blad Elsevier. Van der List schreef toen dat het twintig jaar geleden was, dat Frits Bolkestein, eens fractievoorzitter van de partij, Volkspartij voor Vrijheid en Democratie (VVD), ooit eens het volgende had gezegd; hoe kon het dat voomalige leden van de CPN zo gemakkelijk carriere hadden kunnen maken terwijl de NSBers hun leven lang met de nek werden aangekeken? verder vermeld het artikel dat Bakker hoewel die een doorgewinterde stalinist was, Leo Molenaar (auteur van “Nooit op de Knieën”, de biografie over Bakker), zeer positief tegenover hem stond. Molenaar die een vriend van Bakker was, meende dat Bakker als stalinist niet te kwader trouw had gehandeld. Het artikel begint met te zeggen:

“Oud-NSB,ers worden -terecht- de rest van hun leven met de nek aangekeken. Een doorgewinterde stalinist zonder berouw kreeg een zaal naar zich vernoemd op het Binnenhof.” http://www.elsevier.nl/nederland/blog/2015/03/historische-blunder-op-het-binnenhof-de-marcus-bakker-zaal-1716890W/

En dit is natuurlijk waar; het is terecht dat hier door Mr. van der List kritisch over werd geschreven; daar waar oud-NSB,ers hun verdere leven lang worden genegeerd, konden voormalige leden van de CPN (inclusief Bakker) zonder hinder carriëre maken. En toch was het Bolsjewistische stelsel vele, vele malen erger dan dat van de Nazi’s en had het ook miljoenen slachtoffers meer op haar geweten. Wat Van der List zeer zeker níet zal weten, is dat het Bolsjewisme wat vooral 1918 tot en met eind jaren ’40 een ernstige bedreiging voor de hele bewoonde wereld was, een Joodse vinding was! En zou hij hier wél van op de hoogte zijn, dan zou hij hier om begrijpelijke redenen niet over durven schrijven! En het is ook om die reden dat vele schrijvers, columnisten etc. die deze waarheid wél weten, hier niets over zullen zeggen. Uit angst om als een “anti-Semiet” te worden ontslagen. Verder zullen we de eventuele misdaden waar Hitler en zijn Nazi’s verantwoordelijk geweest kunnen zijn zeer zeker niet over het hoofd zien! Maar nu het wáre karakter, de wáre aard van het Bolsjewisme bekend is (via het internet en social media), wordt ook duidelijk waaróm het Duitse volk voor Hitler koos, waaróm hij Joodse mensen in Duitsland uit bepaalde strategisch-gevoelige posities liet zetten, waaróm hij op 22 juni het sein gaf tot de aanval op de Sovjet-Unie.

Het enige hierover wat door de gevestigde historici (“court historians”) tot nu toe is geproduceerd, is dat Hitler de wereld wilde veroveren te beginnen met de inval in Polen op 1 augustus 1939, vervolgens West-Europa en de Sovjet-Unie en daarna (mocht hij hier de gelegenheid voor hebben gehad) ook de Verenigde Staten van Amerika en Zuid-Amerika. Het doel van deze gigantische veldtocht: machtswellust en vooral een maar niet te verklaren haat tegen de Joden, alleen maar om het feit dat het Joden waren! En dat is zowat alles wat we via de politiek-correcte media & pers te horen en te lezen hebben gekregen! Dat Hitler en de Nazi’s vanaf bijna het begin het doelwit waren van leugenagtige -voornamelijk Joodse propaganda- vanuit de Verenigde Staten, Samuel Untermeyer via een Wereldwijde Joodse Boycot-conferentie in Den Haag een wereldwijde boycot op alle Duitse goederen en diensten begonnen was vlak na de installering van Hitler als Kanselier (en later de Fuhrer van Duitsland),waar vele Joodse organisaties in de wereld aan meededen, de reeds genoemde wereldwijde Joods-Bolsjewistische dreiging vanuit het Oosten, daar hebben we tot nu toe weinig of niets over gelezen of gehoord! Maar de ware feiten kunnen slechts dan met de ware geschiedenis in overeenstemming worden gebracht als die ook eens duidelijk benoemd zullen worden; revisionisten zoals David Irving, Ernst Zundel, Robert Faurisson, Fred Leuchter (die de zgn. “execuite-gaskaners” waarmee circa vijf en een half miljoen Joden zouden zijn  “vergast”, als een hoax heeft ontmaskerd na diens werkzaamheden bij de resten van het kamp Auschwitz) hebben al lang aangetoond dat een groot deel van de geschiedenis over WW II letterlijk Fake News is geweest!

En totdat deze feiten ook eens door de gevestigde media & pers zullen worden benoemd, zal er geen verbetering komen. Hierbij is het vooral zaak dat onze Joodse medemensen (wiens lijden we tijdens WW II zeer zeker niet zullen trachten te “bagatelliseren”!) ook eens zeer kritisch zullen gaan kijken naar de ronduit verderfelijke rol die Bolsjewistische Joden in Sovjet-Rusland en haar Sovjet-satellietstaten hebben gespeeld. Tot dan toe kunnen we wel trachten vol te houden  dat er sprake zou zijn van vrijheid van meningsuiting hier in het Westen (en andere delen in de wereld), maar hiermee wordt slechts de schijn mee opgehouden; tot nu toe zijn er nl. teveel revisionisten ( die door een cynische en kleinerende media & pers op treiterige wijze “holocaust-ontkenners” worden genoemd) slechts voor een andere mening voor het gerecht gebracht, hebben hoge boetes moeten betalen en hebben (een of meermalen) een gevangenisstraf uitgezeten. En het zijn een of meer Joodse organisaties die hier achter hebben gezeten. De Anti-Defamation League (ADL o.l.v. Abraham Foxman), is slechts een voorbeeld. En dit alleen al bewijst dat vrijheid van meningsuiting slecht een wassen neus is!

4166-quotes-about-freedom-of-speech-and-expression

Ton Nuiten – Zondag 26 Februari 2017.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Pearl Harbor Embargo: De Feiten & De Duistere Waarheid achter de Atoombombardementen op Hiroshima en Nagasaki.

Op woensdag 7 december 2016, was het 75 jaar geleden dat de Japanners een kolossale verassingsaanval vanuit de lucht uitvoerden op de Amerikaanse militaire basis, Pearl Harbor op Hawaii. En afgelopen woensdag werd die herdacht. http://www.telegraaf.nl/buitenland/27178961__VS_herdenken_aanval_Pearl_Harbor__.html Op deze wijze raakten de Verenigde Staten o.l.v. haar president, Franklin Delano Roosevelt (FDR) betrokken bij de Tweede Wereldoorlog. Het officiële verhaal is, dat Japan de aanval uitvoerde uit louter machtswellust en uitbreiding van haar gebied. En Roosevelt verklaarde vlak na de aanval dat de dag waarop die plaatsgevonden had (7 december 1941) dat die als “een dag der schande” de geschiedenis in zou gaan. En niemand van de Amerikaanse regering, inclusief Roosevelt zelf, was van tevoren op de hoogte van de plannen van Japan om deze aanval uit te voeren. En voordat die plaats zou vinden, was een aanzienlijk deel van de Amerikaanse bevolking nog terughoudend tegenover een conflict waar Amerika geen belang bij had. Maar nadat bekend was geworden dat Japan Pearl Harbor had aangevallen, sloeg de stemming  om; het grootste deel van het Amerikaanse volk steunde de wens van Roosevelt om het Aziatische land een flinke afstraffing te geven. een van degenen die op woensdag een bezoek aan Pearl Harbor hadden gebracht om er het incident waardoor de Verenigde Staten met Japan in  WW II verwikkeld raakte, was de nu 96-jarige oorlogsveteraan, Lauren Bruner; tijdens de aanval op Pearl Harbor was hij 21 jaar; hij was een van de bemanningsleden van de USS Arizona, een van de vele schepen die er te Pearl Harbor door de Japanners werd aangevallen en tot zinken werd gebracht. En rond de tijd dat hij zich gereed maakte voor kerkbezoek, klonken de alarmsirenes. Hier doet hij zijn verhaal: http://www.japantimes.co.jp/news/2016/12/06/national/history/uss-arizona-survivor-heads-pearl-harbor-75-years-later/#.WEqUBvnhDIU

 

Voorkennis van de Japanse Aanval. 

 

Maar was het eigenlijk wel waar dat de Japanse aanval voor zowel de Amerikaanse overheid als Roosevelt een complete verassing was? Het blijkt achteraf zo te zijn, dat Roosevelt een van degenen was, die eigenlijk al van tevoren op de hoogte was van wat Japan van plan was te gaan doen. Sterker nog, om Japan te provoceren het eerste schot te lossen, annuleerde de Verenigde Staten o.a. een handelsverdrag wat het met Japan had gesloten in 1911 schijnbaar zonder enige reden. En nu gaan we even iets verder terug in de geschiedenis.

is-17

Franklin Delano Roosevelt (FDR), van de Verenigde Staten tijdens WW II.

 

De snelle groei van de Japanse Economie. 

 

Aan het einde van de 19e eeuw, maakte Japan een economische bloei mee; het land was eveneens bezig, snel te industrialiseren. Daar het zelf echter niet de beschikking had over ruwe materialen zoals kolen.ijzererts, staal, bauxiet, tin, koper etc. was het afhankelijk van de import van deze materialen. Het grootste deel hiervan was afkomstig uit de Verenigde Staten en de Europese kolonieën. Zou Japan op de een of andere wijze de toegang tot deze materialen worden ontzegd, dan zou haar economie al snel tot stilstand komen. Tezelfdertijd was Japan bezig met de bouw van een militair-industrieel complex om daarmee haar leger en marine te versterken. Dit alles was geen geheim voor Roosevelt en de Amerikaanse overheid, dus hadden hij en enkele anderen een plan bedacht; het beoogde doel van Roosevelt was om de Verenigde Staten via een achterdeur in een oorlog met Duitsland te krijgen. En die “achterdeur” zou Japan zijn. Zou hij zijn ware intenties openlijk hebben aangekondigd, dan zou hij de meerderheid van het Amerikaanse volk tegen zich hebben gekregen; dat was nl. helemaal niet warm te krijgen voor een conflict waar Amerika eigenlijk niets mee van doen had. Om die reden moest er dan ook een pretext (excuus, smoes) worden bedacht om de Amerikaanse bevolking mee te krijgen met wat Roosevelt wilde. En een deel van het plan wat hij intussen bedisseld had, was het plotseling annuleren van bestaande handelsverdragen tussen beide landen.

 

Op Zoek naar Elders. 

 

Aangezien Japan na de annulering van de handelsvedrdragen verder niet meer zou kunnen beschikken over de voor haar zo broodnodige materialen, werd zij op deze wijze gedwongen, die elders te gaan zoeken. En daarom viel het later het een na het andere land in de Pacific binnen (waaronder het toenmalige Nederlands-Indië (thans Indonesië.)  Dit zou pas gebeuren na de aanval op Pearl Harbor. Op 16 oktobet 1940 begon Roosevelt met een embargo op ruwe materialen naar landen, behalve Groot-Brittanië en de landen van het Westelijk halfrond. Een van die landen die onder het embargo vielen, was Japan. En op 26 juli 1941 liet hij alle Japanse tegoeden in de Verenigde Staten bevriezen. Later volgden Groot-Brittanië en ook Nederland die hetzelfde in eigen land deden.

 

Provocaties Richting Duitsland. 

 

Maar al enige tijd daarvoor was Roosevelt bezig geweest, Duitsland tot een oorlog te provoceren. Om Duitsland zover te krijgen dat het het eerste schot op Amerika af zou vuren, had Roosevelt opdracht gegeven tot aanvallen op Duitse schepen door Amerikaanse. Het was nl. geen  geheim dat Duitsland naast Italië ook een bondgenootschapsverdrag met Japan was aangegaan en dit hield in dat mocht een van deze drie landen worden aangevallen, de aanvaller automatisch in oorlog zou zijn met alle drie. Hitler echter, trapte hier niet in; hij gaf de Duitse marine opdracht niet te reageren op de provocaties. En om die reden provoceerde Roosevelt Japan door haar de nodige materialen te onthouden; Japan sloeg uiteindelijk terug, en voilá, Roosevelt had eindelijk “zijn” oorlog met Duitsland! Het is niet te bewijzen of met zekerheid vast te stellen, maar als de Verenigde Staten hun handelsverdragen met Japan niet plots hadden geannuleerd, en Groot-Brttanië en Nederland hun aandeel hierbij niet hadden geleverd, dan zou de daaropvolgende periode in de Pacific er misshien ánders hebben uitgezien. In 1944 verklaarde de Britse minister van Productie, Oliver Lyttleton, het volgende:

“Japan werd geprovoceerd, Amerika te Pearl Harbor aan te vallen. Het is een verdraaiing van de geschiedenis te zeggen dat Amerika in de oorlog gedwongen werd.” http://www.thenewamerican.com/culture/history/item/4740-pearl-harbor-was-surprised-fdr-was-not

 

De Isolationisten. 

 

In het Amerika van voor WW II, was er ook een grote groep mensen die vonden dat de Verenigde Staten buiten elk buitenlands conflict behoorde te blijven. Deze groep, ook wel de Isolationisten genaamd, gaf herhaaldelijk blijk van hun wens, Amerika buiten elk conflict te houden waarbij de Amerikaanse belangen niet op het spel stonden. En dit was volgens hen ook van toepassing op het (toen nog Europese) conflict tussen Nazi-Duitsland, Frankrijk en Groot-Brittanië. De Isationalisten (de naam maakt al duidelijk dat Amerika “geïsoleerd” moest blijven van elk buitenlands conflict), hadden zich verenigd in het America First Committee. Om problemen met dit comité en de meederheid van het Amerikaanse volk wat tegen Amerikaanse bemoeienis met elk conflict wat het niet aanging was, te vermijden, moest er een oplossing worden gevonden, hoe ook die door FDR ten gunste voor een oorlog met Japan over de streep kon worden gehaald. En die oplossing werd uiteindelijk ook gevonden: Het zou de Amerikaanse militaire basisi te Hawaii zijn, die als “lokaas” voor de Japanners als eerste aanvalsdoelwit moest dienen. Vervolgens zouden de Amerikaanse media de Japanse aanval aan het grote publiek presenteren als een sluikse en ongeprovoceerde aanval door een imperialistisch land wat er slechts op uit was, haar gebied uit louter machtswellust uit te breiden. En dit gebeurde dan ook; en vlak na de aanval, gaf Roosevelt zijn nu bekende “Day of Infamy”-speech. Maar naar buiten toe, vertelde FDR het Amerikaanse volk herhaaldelijk dat “hun jongens” er nooit op zouden uitgezonden deel te nemen aan welk buitenlands conflict dan ook!  Hier hebben we dan het bekende principe van “je vertelt openlijk het een terwijl je aan de andere kant het andere (in het verborgene) doet”! 

 

Andere Methoden voor Provocaties tot Oorlog. 

 

Roosevelt had zich ook van andere methoden verzekerd om Japan tot een oorlog met Amerika te provoceren; zo werd het Japan de toegang tot het destijds neutrale Panama Canal voor haar scheepvaart ontzegd. Tevens liet hij Amerikaans kruisers binnen de Japanse territoriale wateren toe. En op 26 november 1941 liet Roosevelt een ultimatum aan Japan afleveren waarin het Aziatische land te verstaan werd gegeven, haar troepen uit China en Indo-China terug te trekken; dit was een voorvereiste, wilde het embargo tegen Japan worden opgeheven. Op de dag voor dit ultimatum aan Japan zou worden afgegeven, beschreef de Amerikaanse secretaris van Oorlog, Henry Stimson, in zijn dagboek  een ontmoeting met Roosevelt die daarvoor had plaatsgevonden; hij schreef o.a. over “Hoe we hen” Japan) “in de positie konden manouevreren waarbij zij het eerste schot af zou vuren.” Daarnaast waren zowel Groot-Brittaniën en de Verenigde Staten erin geslaagd, de geheime Japanse communicatiecodes te ontcijferen en op deze wijze wísten dat er een aanval door Japan gepland was. Japan gaf op haar beurt ook declaraties aan Duitsland en Italië uit waarin het deze landen te kennnen werd gegeven, aan de verplichtingen van het vriendschapsverdrag wat deze landen tevoren waren overeengekomen, te voldoen. En vlak nadat bekend was geworden dat Japan Pearl Harbor had aangevallen, beschreef Henry Stimson deze catastrofe in zijn dagboek niet als een ramp; het overheersende gevoel wat er bij Stimson leefde, was eerder een gevoel van opluchting! Zo schreef hij dat toen hij voor het eerst over de aanval op de hoogte was gesteld, hij zich opgelucht voelde daar er nu een crisis was ontstaan waardoor het Amerikaanse volk nu door zou worden verenigd. Verder schreef hij dat dit gevoel ondanks het nieuws over de zich daarna ontwikkelende catastrofes (de vernietiging van het grootste deel van de Pacific Fleet en de dood van 2.402 Amerikaanse mariniers) hem bleef overheersen. Dit was de houding van Roosevelt en Stimson tegenover “onze jongens” terwijl de nabestaansen van de omgekomen mariniers in rouw en verdriet werden ondergedompeld. En naar buiten toe, “rouwde” Roosevelt met hen mee door evenals vele andere Amerikaanse ambtenaren openlijk een zwarte rouwband ter herdenking aan de slachtoffers van Pearl Harbor te dragen.

is-21

Henry L. Stimson, minister van Oorlog.

 

De Oorlogsverklaring van de Japanse Keizer, Hirohito. 

 

Het was pas na het tragische door Roosevelt geprovoceerde incident dat de Japanse keizer, Hirohito, zijn oorlogsverklarin aan de Verenigde Staten afgaf. Hierbij merkte hij o.a de volgende zaken op; hij zei dat het altijd het “vooruitziende beleid” van Japan was geweest, vriendschappelijke betrekkingen met de overige naties te cultiveren. En dit was altijd al het overheersende doel van het Japanse buitenlands beleid geweest. Hoewel het nooit de wens van Japan was geweest, was het uiteindelijk onvermijdelijk dat Japan ertoe werd gebracht, de degens met Groot-Brittanië en de Verenigde Staten te kruisen. Verder maakte Hirohito duidelijk dat de Chunking-regering in China werd gesteund door beide grootmachten die de overheersing van de Oriënt voor ogen hadden. Om die reden waren de problemen die er al waren, verergerd. Daar deze beide landen met andere landen (zoals Nederland) flink aan de verslechterin g van de omstandigheden in de Oriënt hadden bijgedragen en elk middel tot vreedzame handel met Japan hadden gesaboteerd en zich militair hadden voorbereid op een mogelijk conflict met Japan, was Japan gedwongen zich eveneens militair voor te bereiden deze uitdaging het hoofd te bieden. Door de verslechtering van de economische betrekkingen tussen Japan en deze landen, werd het Aziatische keizerrijk in haar bestaan bedreigd. Bovendien zei Hirohito dat de Japanse regering met het grootste geduld had getracht, deze situatie op een voor alle partijen bevredigende en vreedzame wijze op te lossen. Maar Japan’s tegenstanders hadden elke mogelijke overeenkomst om de zaak vredig te beslechten doelbewust vertraagd en de economische en politieke druk op Japan juist geïntensifeerd. Dit met het doel opdat Japan zich aan haar tegenstanders zou onderwerpen. Om het eens kort samen te vatten, Hirohito maakte duidelijk dat Groot-Brittanië, de Verenigde Saten en andere landen (zoals Nederland) uit waren op de destabilisatie van Oost-Azië en het bestaan van Japan als natie bedreigden.

15283960_1861954217358170_971721266425202393_n

De Japanse admiraal, Yamamoto & voorkennis over de aanval op Pearl Harbor.

 

Pearl Harbor: De Reactie Van Hitler. 

 

Maar ook Hitler liet zich niet onbetuigd nadat de aanval op Pearl Harbor eenmaal wereldnieuws was geworden; op 11 december 1941 hield hij voor de Duitse Reichstag een speech waarin hij o.a meedeelde dat Roosevelt vanaf november 1938 bewust met het beleid was begonnen, elke mogelijkheid tot een Europees vredesverdrag te saboteren. Zo werden al die landen die een vredig beleid met Duitsland nastreefden, door hem bedreigd met economische sancties, het blokkeren van het krediet en de intrekking van leningen aan deze landen. En dit terwijl Roosevelt in het openbaar beweerde slechts geïnteresseerd te zijn in vrede. En uiteindelijk had ook de Japanse regering er genoeg van, nog langer te onderhandelen met “deze misleider” terwijl het al die jaren op een vernederende wijze door hem was behandeld. Deze man, zo zei Hitler, zet eerst aan tot oorlog, en liegt dan over de ware oorzaak hiervan door ongefundeerde beschuldigingen te doen. Hij wikkelt zich op weerzinwekkende wijze in een mantel van christelijke huichelarij terwijl hij de mensheid tegelijkertijd gestadig maar zeker tot een oorlog leidt. Daarna liet Hitler zich meer specifiek uit; zo zei hij de macht achter Roosevelt te kennen en verwees hiermee naar de “internationale Jood” die meende dat het uur eindelijk was aangebroken, Duitsland hetzelfde lot op te dringen als dat wat hij daarvoor aan Rusland had opgedrongen: de stichting van een Bolsjewistisch-Joods regime in dit enorme imperium. En de gruwelen die het Joods-Bolsjewistische regime er al had gepleegd, waren geenszins verborgen gebleven voor hem, de Duitse regering en het Duitse volk. Hij zei ook dat miljoenen Duitse soldaten al hadden ervaren hoe vreselijk de situatie nu in Rusland was. Maar misschien begreep Roosevelt dit alles niet en zou dit inderdaad het geval zijn, dan sprak hier zijn eigen intellectuele bekrompenheid uit, aldus Hitler. Maar ook als Duitsland geen vredesverdrag met Japan zou hebben gesloten, dan waren “de Joden met hun Franklin Roosevelt” er nochtans op uit, de ene na de andere staat te vernietigen, zo betoogde Hitler verder. Het Duitsland in Hitler’s dagen had niets gemeen met dat van het verleden; waren de tegenstanders van het “democratische Duitsland” er in geslaagd dit land in het verleden aan de rand van de verhongering te brengen, vandaag de dag trachtten zij het Nationaal-Socialistische Duitsland te vernietigen. Het was niet slechts omdat Duitsland zich had geallieeerd met Japan, zo ging Hitler voort, maar de huidige regering van zowel Duitsland als Italië hadden het inzicht en de kracht te beseffen dat het in deze “historische peroide” erom ging dat de leiders van Amerika en Groot-Brittanië wilden bepalen, welke naties wél en níet zouden bestaan. En als Winston Churchill en Franklin Roosevelt het er nu toch over hadden een nieuwe sociale orde te vestigen,, dan zou dit gelijk ziijn aan “een kale kapper die een tonic aanbeveelt waarmee die het haar kan laten groeien.” Wat de enorm hoge werkeloosheid en heersende armoede in zowel de Verenigde Staten als Groot-Brittanië  betreft, Hitler vond dat de beide leiders in hun “sociaal achtergebleven landen” hun aandacht beter konden richten op deze problemen door o.a. voor een rechtvaardige verspreiding van voedsel onder hun burgers te zorgen. In plaats daarvan waren Roosevelt en Churchill onophoudelijk bezig samen te zweren tegen Duitsland. Duitsland had echter geen liefdadigheid van Amerika of Groot-Brittanië nodig maar, zo ging Hitler verder, het land eiste wel het recht op, te bestaan, zelfs als er duizend Roosevelts en Churchills waren die dit trachtten te verhinderen. (“The Bad War. The Truth Never taught about World War 2″  van M.S. King (2015, blz.176-180)

 

Charles Lindbergh over de Rol van Amerikaanse Joden bij het Europese Conflict. 

 

Een van de prominente leden van het America First Committee was de beroemdgeworden piloot, Charles Lindbergh. In mei 1927 wist hij met zijn toestel, The Spirit of St. Louis, vanuit de Verenigde Staten de Atlantische Oceaan over te steken waarna hij in Parijs landde. Hierdoor werd hij wereldberoemd. Later hield Lindbergh een speech in Des Moines in de staat Iowa, waarin hij naast de Amerikaanse en Britse regering naar nog een andere groep mensen verwees die voor oorlog met Duitsland waren: Amerikaanse Joden. Lindbergh vond dat dit een gevaar voor de Joden zelf kon vormen aangezien hun monopolie op de filmindustrie, pers, radio en de regering zelf; hij was het er weliswaar mee eens dat de Joden ook naar wat zij zagen als hun belangen zouden kijken, “maar wij moeten ook naar de onze” (Amerikaanse belangen) “kijken.”  En het is dit wat Lindbergh niet in dank werd afgenomen. De toen voormalige president van Amerika, Herbert Hoover, zei tegen Lindbergh dat het op deze wijze van melding maken van Joden een “vergissing” was, zelfs indien datgene wat hij over hen had gezegd, waar was. Daarna werd Lindbergh heftig aangevallen door Joodse en andere organisaties en vanuit het Witte Huis zelf doordat die zeer kritische artikelen over hem in de New York Times schreven. Later besloot General Wood, (de leider van het America First Committee), datgene wat Lindbergh te Des Moines over Joden had gezegd tijdens een vergadering te bespreken. Lindbergh zelf vond dat ook hij hierbij aanwezig moest zijn want, zo maakte hij duidelijk, hij had de woorden van zijn speech te Des Moines zorgvuldig en gematigd gekozen. Maar hij zei tevens dat alles in Amerika ter discussie kon worden gesteld, behalve de Joden; het noemen van het woord “Jood” alleen al, kan al een storm doen losbarsten, aldus Lindbergh. Wat dit onderwerp betreft, pleitte hij voor een eerlijke en open discussie. Hij was de Nazi-regering in Duitsland ook gunstig gezind en maakte in de jaren ’30 enkele trips naar dit land. Hoewel hij Hitler zelf nooit ontmoet zou hebben, had Lindbergh wel gesproken met Herman Goering, en andere functionarissen die betrokken waren bij de Duitse luchtvaart; tijdens het verblijf in Duitsland op een van zijn reizen, ontving Lindbergh ook een medaille van de Duitse overheid. Toen Joodse organisaties Lindbergh later verzochtten deze medaille aan de Duitse regering terug te geven (als vorm van protest), weigerde hij dit te doen. Dit alles was voor deze organisaties genoeg reden om hem te bestempelen als een “anti-Semiet.” En ondanks alle inspanningen van zowel het America First Committee, General Wood en Lindbergh zelf, werden de Verenigde Staten toch bij het Europese conflict betrokken waarna dit conflict werd getransformeerd in de Tweede Wereldoorlog. 

is-23

Charles Lindbergh, de vermaarde piloot.

 

Het McCollum-Memorandum.

 

Om de Verenigde Staten desondanks de beloften van Roosevelt dat die zich nooit en te nimer met een buitenlands conflict in zouden laten, toch bij de oorlog in Europa betrokken te krijgen, had hij in het geheim het McCollum-memorandum op laten stellen; dit memo bevatte acht voorstellen waarmee de Japanse regering moest worden geprovoceerd, het eerste schot af te vuren:

1: De Amerikaanse regering moest een regeling met de Britten treffen voor het gebruik van hun militaire bases in de Pacific, met name die in Singapore. 

2: Zij moest eveneens een regeling treffen met Nederland voor het gebruik van haar militaire installaties in Nederlands-Indië. 

3: De Chinese regering moet met alle middelen worden gesteund.

4: Stuur een vloot van zwaarbewapende kruisers voor de lange afstand naar de Oriënt, de Filippijnen of Singapore. 

5: Stuur een vloot onderzeëers naar de Oriënt.

6: Houdt het sterkste onderdeel van de Amerikaanse zeemacht wat zich nu in de Pacific bevindt, in de buurt van de Hawaiiaanse Eilanden. (waar Pearl Harbor gelegen lag.)

7: Sta er bij de Nederlandse regering op, niet aan de eisen van Japan om consessies te doen, tegemoet te komen, in het bijzonder op het gebied van olie.

8: Leg Japan wat de Amerikaanse handel met dit land betreft, samen met Groot-Brittanië een volkomen embargo op.

Uit punt 6 blijkt dat Roosevelt al voorzien had als de Jappaners zich zouden laten provoceren; Pearl Harbor zou dan de eerste klap krijgen, hetgeen uiteindelijk dan ook gebeurd is. Hij had er echter tevens voor gezorgd dat het oppercommando op Pearl Harbor niet zou worden ingelicht over de aanstaande Japanse aanval! Om die reden kon men daar dan ook geen voorbereidende maatregelen treffen zodat de aanval voor hen dan ook als een verassing, een donderslag bij heldere hemel was! Maar dat was het niet voor Roosevelt en andere insiders die met het McCollum-memorandum bekend waren! Maar nu de rol van Nederland die het bij dit grootschalig embargo speelde. We zien dat Nederland dringend werd verzocht door de Amerikaanse regering om gebruik te mogen maken van haar militaire installaties in Nederlands-Indië. Ook moest het niet voldoen aan de eisen voor consessies aan Japan waaronder vnl. consessies voor olie. En deze en alle gegevens hierboven werden niet vermeld in de aflevering, “Oorlog in Indië”, van de reeks, De Oorlog, die in het verleden door de NPO in 2009 werd uitgezonden!

 

FDR en de “Geheime Duitse Landkaart.” 

 

Om de Amerikaanse bevolking toch achter zijn plan voor een oorlog met Duitsland te krijgen, kwam FDR met het verzonnen verhaal over een landkaart die in het geheim door Hitler en de Nazi-regering zou zijn opgesteld. Hierop zouden Zuid-Amerika en de Verenigde Staten onder Duitse heerschappij te zien zijn. FDR zei hier het volgende over:

“I have in my possession a secret map, made in Germany by Hitler’s government–by the planners of the New World Order. It is a map of South America as Hitler proposes  to reorganize it. The geographical experts of Berlin, however, have ruthlessly obliterated all the existing boundary lines … bringing the whole continent under their domination. This map makes clear the Nazi design not only against South America but against the United States as well. 

It is a plan to abolish all existing religions–Protestant, Catholic, Mohammedan, Hindu, Buddhist and Jewish alike … In the place of the churches of our civilization, there is to be set up an international Nazi Church … In the place of the Bible, the words of “Mein Kampf” will be imposed and enforced as Holy Writ. And in place of the cross of Christ will be put two symbols–the swastika and the naked sword … A god of blood and iron will take the place of the God of love and mercy.” 

 

FDR en Winston Churchill. 

 

Het was niet slechts FDR die een oorlog met Duitsland wilde; ook Winston Churchill (bijgenaamd “Mister Sigar”) glunderde bij dit vooruitzicht. In 1914 toonde hij zijn ware gevoelens over WW I nadat hij hoorde over de talloze Duitse burgers die er al waren omgekomen:

“I know this war is smashinh and shattering the lives of thousands every moment–and yet–I cannot help it–I love every second I live.” 

En vier maanden nadat Duitsland de wapenstilstand (1919) aanvaard en de wapens had neergelegd, verklaarde Churcill dit:

“We are enforcing the blockade” (de “hongerblokkade” waarbij gedurende vredestijd nog eens talloze Duitse burgers van de honger om zouden komen-TN), “with rigour, and Gerany is near starvation.” 

En nadat de Duitse keizer, Willhelm II, om toestemming had gevraagd, 2.5 miljoen ton aan voedsel voor een inmiddels uitgehongerde Duitse bevolking te mogen kopen, werd hem dit botweg door Churchill geweigerd. Later zou hij met FDR samenzweren om Groot-Britannië en de Verenigde Staten in het bloedige conflict, WW II, te krijgen. http://www.veteranstoday.com/2016/12/02/lies-about-world-war-ii-and-the-lying-liars-who-told-them/

is-19

De Britse premier tijdens WW II, Winston Churchill.

 

Josef Stalin; volledige naam: Iosif Vissarionovich Djugashvili. 

 

Het is nu al voor lange tijd bekend dat de andere bondgenoot van de Verenigde Staten en Groot-Brittanië Sovjet-Rusland was. En ook nu nog maken de gangbare naslagwerken over WW II er gewag van, dat de Duitse aanval op Rusland op 22 juni 1941 (Operatie Barbarossa) een sluwe verassingsaanval door een onbetrouwbare Duitse dictator op een onschuldige Sovjet-Unie zou zijn geweest; het Ribbentrop-Molotow-pact wat door Duitsland en Rusland op 23 augustus 1939 door beide partijen was ondertekend, zou op deze wijze door Hitler geschonden zij; dit pact hield immers een niet-aanvalsverdrag in, waarin zowel Duitsland als Rusland elkaar hadden beloofd, zich hier aan te houden. Maar Hitler (zo gaat het verhaal nog steeds), had al tijdens de ondertekening de intentie, dit vedrag later te schenden. Na de val van de Berlijnse uur en het tanen van het Communisme in Rusland, werd echter een klein deel van de voor het merendeel nu nog geheime Sovjet-archieven voor het publiek opengesteld. En daar was nogal wat in te vinden, over de ware identiteit van de Sovjet-regering o.a. Er werd echter ook een document gevonden: “Nr. 103202/06” wat op 18 september 1940 door de Sovjet-Russische stafchef, Kirill Metskov, ondertekend was; het was getiteld, “Operatie Donderstorm.”. Dit (voorheen geheime) document maakte duidelijk dat Josef Stalin voorbereidingen getroffen had, Duitsland en de rest van West-Europa binnen te vallen op 10 juli 1941. En hiermee wordt duidelijk dat het niet Adolf Hitler maar Iosif Vissarionovich Djugashvili, (zoals de volledige naam van Josef Stalin luidde) wasdie al vanaf het begin de intentie had het Ribbentrop-Molotow-pact te schenden! Ondanks alle geheime voorbereidingen van de kant van Stalin en het Russische oppercommando voor de veldcampagne, kwamen de Duitse inlichtingendiensten hier toch achter; Hitler besloot toen het volgende: óf hij en het Duitse oppercommando zouden inactief blijven en afwachten hoe het alles verder zou verlopen, óf hij zou Rusland de eerste slag toebrengen d.m.v. een preventieve aanval. Bij het eerste zouden Duitsland en West-Europa door de Rode Sovjet-legers onder de voet zijn gelopen; als gevolg zouden er ook hier de Gulags worden opgezet, waarin talloze Europese (waaronder Nederlandse) burgers zouden worden geïnterneerd. De tweede keuze was zoals gezegd, een preventieve aanval, en daarmee werd de sovjetisering van West-Europa door Stalin, afgewend.

is-22

Josef Stalin, de “Rode Dictator” van de Sovjet-Unie tijdens WW II.

Terug naar het Begin. 

 

Het plan om niet alleen Duitsland maar tevens heel West-Europa te sovjetiseren, is echter niet door Stalin zelf bedacht. Om die reden moeten we terug naar het begin. Al op 6 december 1920 (het Sovjet-regime in Rusland was er in die tijd al iets meer dan drie jaar aan de macht), verklaarde Vladimir Lenin tijdens een speech dat waar het op neerkwam, was om gebruik te maken van de  tegenstellingen en tegenstrijdigheden tussen de “kapitalistische landen” om die zo tegen elkaar op te hitsen. En zo zei Lenin verder, “Zo spoedig als we sterk genoeg zijn het kapitalisme volledig omver te werpen, zullen we hen onmiddelijk bij de keel grijpen.” Wat de Communistische wereldrevolutie betreft, zei Lenin al op 6 maart 1920 dit:

“De overwinning van de Communistsische Revolutie in alle landen is onvermijdelijk; in de niet al te verre toekomst zal de overwinning verzekerd zijn.” 

Nadat Lenin in 1924 overleden was, nam Stalin het van hem over. Voor het Centrale Comité van de Communistische Partij zei Stalin in juli 1925 dat,

“Mocht de oorlog beginnen, dan zullen we niet inactief aan de zijlijn staan; we zullen ons in de oorlog mengen maar dan als de laatste strijdende partij. We zullen een gewicht in de schaal werepn dat doorslaggevend zal blijken te zijn.” 

Op 19 augustus 1939 (vier dagen voordat het Ribbentrop-Molotow-pact tussen Duitsland en Rusland zou worden gesloten), had er een geheime spoedsessie van het Polit-bureau van het Centrale Comité plaats; tegenover de Russische sectie van de Communistische Internationale (Comintern), vertelde Stalin dat de tijd nu was aangebroken, de “oorlogsfakkel in het Europese kruitvat te steken.” Verder zei hij dat als zij (Stalin en zijn regime) het voorstel van Duitsland voor het sluiten van een niet-aanvalsvedrag met hen zouden aanvaarden, het te verwachten zou zijn dat Duitsland Polen binnen zou vallen. Dit zou er op zijn beurt weer toe leiden dat de interventie van Groot-Brittanië en Frankrijk bij dit conflict onvermijdelijk zou zijn. De daaruit resulterende onlusten en wanorde zou dan weer leiden tot de destabilisatie van West-Europa. Aanvankelijk, zo maakte Stalin verder duidelijk, zou de Sovjet-Unie zich buiten dit conflict en de wanorde die er dan zou heersen, houden. Maar als die zich later in deze chaos zou mengen, zou dit voor Rusland zeer voordelig zijn. Hij eindigde zijn speech met de woorden:

“Kameraden! Ga in het belang van de USSR -het thuisland van de arbeiders- aan het werk, en werk zó, dat er oorlog uit zal breken tussen het Reich en het Anglo-Franse blok!” 

Om het plan van Stalin even in enkele woorden te verklaren, het doel was dat men door de “kapitalistische staten” (Nazi-Duitsland aan de ene kant en Groot-Brittanië en Frankrijk aan de andere kant) tegen elkaat uit te spelen, deze landen zich uiteindelijk uit zouden putten tijdens de strijd. Was het eenmaal zover, dan zou Sovjet-Rusland zich met frisse troepen en oorlogstuig zich in dit conflict mengen. Aangezien de strijdende partijen dan al zodanig waren verzwakt, zouden die geen probleem opleveren voor de Sovjet-legers en zou een Communistische overwinning al snel zijn beklonken. En daarmee ook de sovjetisering van West-Europa! Maar de preventieve Duitse aanval op Rusland op 22 juni 1941 had het plan van Stalin verijdeld.

Aanvankelijk werd van Russische zijde later heftig ontkend dat er ooit een geheime sessie van het Centrale Comité op 19 augustus 1939 plaatsgevonden zou hebben. Het Franse agentschap, Havas, was er echter in geslaagd om van Moskou via Geneve (Zwitserland) de speech van Stalin van de bewuste sessie in handen te krijgen en wel van een “zeer betrouwbare bron.” Die werd vervolgens in  deel 17 van de Revue Du Droit International in 1939 gepubliceerd. En jaren later, op 16 januari 1993 (iets meer na drie jaar na de val van de Berlijnse Muur in november 1989), bevestigde een biograaf van Stalin, professor Volkogonov in het blad, Izvestia, dat er op de betreffende datum inderdaad een geheime sessie had plaatsgevonden. Het Russische volk kwam hiervan eerst  op de hoogte nadat de Russische historica, T.S. Bushueva, de speech in december 1994 voor het eerst in de krant, Novy Mir, publiceerde.Later zou de Russische maarschalk, Zjukov (onder wiens leiding het Rode Leger in mei 1945 Berlijn in zou nemen) zich herinneren dat Stalin met het sluiten van het Ribbentrop-Molotov-pact ervan overtuigd was, Hitler nu om zijn pink gewonden te hebben. En zo was het eigenlijk ook; nadat Hitler Polen binnengevallen was, verklaarden Groot-Brittanië en Frankrijk Duitsland de oorlog, precies zoals Stalin dit vanaf het begin voor ogen had gehad. Nadat ook Rusland op 17 september op haat beurt Polen van de andere kant binnengevallen was, kreeg het van de twee Westerse mogendheden geen oorlogsverklaring te horen! Bijna tegelijkertijd viel Rusland Finland binnen, wist het zich meester te maken van de afgedwongen annexatie van de Baltische staten, Estland, Letland en Litouwen en wist het Roemenië via verraderlijke oorlogsdreiging te intimideren. Samen met een reekds verdragen met Duitsland, had Rusland haar gebied weten uit te breiden met 426.000 vierkante kilometer. Door dit te doen, nam Stalin de beschermende bufferstaten aan haar grens in het westen weg. Hiermee werd de latere inzet van het Rode Leger in de richting van West-Europa aanzienlijk verbeterd. Ondertussen verdween een doorslaggevende Duitse overwinning op Brittanië geleidelijk naar de achtergrond. Achter Groot-Brittanië stonden de Verenigde Staten en ondertussen waren de Duitse troepen verspreid over heel West-Europa. Tevens werd de olie-import vanuit Roemenië naar Duitsland bedreigd. Dit alles deed in Moskou het aan zekerheid grenzende vermoeden rijzen dat Duitsland bezig was terecht te komen in een inferieure positie waar het de militaire slagkracht betreft. Om die reden is het dan ook een verzinsel dat men in Moskou bevreesd was voor Duitsland en haar legertroepen. (Deze gegevens zijn afkomstig uit, “Stalin’s War of Extermination 1941-1945 Planning, Realization and Documentation” van Joachim Hoffmann (Theses & Dissertations Press) 2001, blz.26-31)

 

Hiroshima & Nagasaki: Weggevaagd van de Aardbodem door de Atoombom. 

 

Uit al het bovenstaande blijkt wel dat de geschiedenis betreffende de Verenigde Staten, Duitsland en Japan geheel verschilt met de officiële versie die ons tot nu toe door de mainstream media & pers en gevestigde historici voor is gehouden. Dit is tevens het geval met de atoombommen die in augustus 1945 op de Japanse steden, Hiroshima en Nagasaki, werden afgeworpen. De officiële lezing die ons altijd werd voorgehouden, was dat als de Amerikaanse regering onder president Truman niet had besloten om de atoombom tegen Japan in te zetten, dit tot veel meer slachtoffers onder de Amerikaanse strijdkrachten zou hebben geleid. Op deze wijze zou de oorlog in de Pacific veel langer geduurd hebben waardoor er vele duizenden meer aan Amerikaanse militairen zouden zijn gesneuveld. Een tweede reden dat de atoombommen werden afgeworpen, zou zijn om indruk te maken op de dictator van Sovjet-Rusland, Josef Stalin, en om hem angst in te boezemen; op deze wijze liet president Truman de “nucleaire spierballen” van het Amerikaanse wapenarsenaal zien. Ook werd (en wordt nóg) beweerd dat de Japanse regering niet wilde weten van overgave en de strijd tot het einde toe wenste voort te zetten. Deze versies zijn echter niets anders dan fictie! De waarheid achter de inzet van atoombommen tegen Japan is echter complexer en diepzinniger dan gedacht; het is niet voor niets dat iemand ooit eens heeft gezegd dat het veel gemaakelijker is een simpele leugen te slikken dan om een ingewikkelde waarheid te verteren! Een va degenen die in staat zijn, een ingewikkelde waarheid aan de man te brengen, is James Perloff. Hij geeft o.a. recensies over boeken die hij gelezen heeft, en dit zijn boeken die ingewikkelde en diepzinnige waarheden bevatten, waarheden die door de mainstream media & pers nooit zijn gepubliceerd ( kleine stukjes waarheid die op hun beurt weer omringd zijn door een labyrint aan leugens uitgezonderd.) Perloff heeft nl. o.a. het boek, “Atomic Bomb Secrets” van David J. Dionisi gelezen en geeft daar zijn recensie op. Zo is de redenering dat Japan de strijd tot het einde wenste vol te houden, zonder ook maar aan overgave te denken, niet meer dan een farce, een hersenschim, een illusie! In werkelijkheid had Japan zich al eerder over willen geven. En dat de Truman-regering gebruik had gemaakt van de atoombom om er Stalin mee angst in te boezemen, is ook niet meer dan een fairy-tale, een sprookje; al tijdens de oorlog had de Amerikaanse Roosevelt-Truman-regering zowel de blauwdrukken van en het materiaal voor een atoombom aan de Sovjet-Unie doorgegeven! Als je een dictator angst in wil boezemen door je nieuwste en modernste wapens tegen een tegenstander in te zetten, is het hem overdragen van de blauwdrukken van en het materiaal voor deze wapens aan de dictator wel het laatste wat je zou doen; maar dat was wél wat Franklin Delano Roosevelt en zijn opvolger, Truman, deden! Verder had het Amerikaanse staatsdepartement onder Truman overuren gemaakt om de Chinese dictator en massamoordenaar, Mao Tse-Tung, in China aan de macht te helpen waardoor het Communisme ook in dit uitgestrekte rijk de overheersende regeringsideologie werd. Maar wat was nu de dieper achteliggende reden, waarom de atoombommen werden afgeworpen. Perloff schrijft hier het volgende tijdens zijn recensie van het boek van Dionisi en dit heeft betrekking op het Christendom wat in de 16e eeuw in Japan opkwam. En waarom het de stad, Nagasaki was die als doelwit was uitgekozen. Het centrum van het Japanse Christendom was in deze stad gevestigd. Daarnaast was ook de grootste kathedraal, de Urakami kathedraal, gevestigd in deze stad; deze kathedraal was de grootste van de hele Oriënt:

“But Dionisi solves much more, especially the mystery of why Nagasaki was targeted. 

After Christianity first reached Japan in the 16th century, it faced growing pains, including times of severe persecution, but gradually became established, centered in Nagasaki, which became nicknamed the “Japanese Vatican.” According to Dionisi’s research, in 1945 some 50.000 Nagasaki residents were Christian. 

After the Enola Gay dropped the “Little Boy” bomb on Hiroshima on August 6, the plane named Bock’s Car, (also written bockscar) carried the “Fat Man” bomb to Japan on August 9. Most of the 12-men crew believed their object was Kokura, and a secondary target was only to be selected if weather interfered. Dionisi does much to debunk the “poor visibility” claim long used to justify the plane’s rerouting to Nagasaki. 

The “Fat Man” bomb from Bock’s Car detonated directly over Urakami Cathedral, the largest cathedral in the entire Orient. At Nagasaki (250.000 residents), 73.844 were killed, 74.909 injured, and pore than 120.000 suffered radiation effects.” 

De kathedraal werd vokomen verwoest. Truman was ervan op de hoogte wat er werkelijk aan de gang was, nochtans beweerde hij dat Nagasaki een militair doelwit was! Dionisi, zo zegt Perloff, schreef ook dat er aan zaken zoals de atoombommen op Japan en o.a. aan de aanslagen op 11 september 2001 in de Verenigde Staten, een geestelijke, spirituele dimensie zit. Beide tragedies waren eigenlijk niet meer dan een satanisch ritueel, uitgevoerd door hoge satanisten! Zie voor deze en meer gegevens: https://jamesperloff.com/2016/09/09/book-review-david-j-dionisi-atomic-bomb-secrets/

is-24

Nucleaire paddestoel: Atoombom op Hiroshima.

Zoals hierboven allemaal te lezen is, is wat hier beschreven is, een totaal andere geschiedenis dan wat de mainstream media& pers ons tot nu toe heeft gegeven. Natuurlijk, het is heel wat om dit allemaal door te spitten. Maar als dit eenmaal is gedaan, blijkt het de moeite waard te zijn geweest. Dan blijkt dat we de geschiedenis met de ware feiten in overeenstemming hebben gebracht!

 

Ton Nuiten – Maandag 2 Januari 2017.

 

(Post Scriptum: Op 26 en 27 december 2016, herdachten Zowel Barack Obama en de huidige minister-president van Japan, Abe, de tragedie van Pearl Harbor. Hierbij wenste de Japanse premier niet zijn excuses bij aan te bieden. Na al het bovenstaande lijkt dit nu bepaald niet verkeerd!) http://www.dw.com/en/pearl-harbor-commemoration-wont-include-apology-from-japan/a-36655086

 

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen